worldflagrecords

ACID STASI HOUSE na kasecie magnetofonowej!

2012-01-30T02:05:00.000-08:00

W przygotowaniu jest limitowana edycja kasety magnetofonowej z sesją Acid Stasi House zarejestrowaną w grudniu 2011 i wydaną 15 stycznia 2012 w formie (free) opublikowanej na Free Music Archive. Po pierwszych dwóch tygodniach od umieszczenia sesji w sieci i dość ograniczonej promocji (może raczej informacji) zatotowaliśmy na dzisiaj 1686 ściągnięć! To cieszy.

Sesja została zarejestrowana w salce prób w dawnym budynku służby bezpieczeństwa NRD w Berlinie i nazwa odnosi się do stasi czyli zdrobnienia dość ponurej nazwy: Ministerium fur Staatssicherheit.

W sesji zagrał Jacek E Zero - vintage electronics, głos, znany z projektu The Curators (wydanego kiedyś w ramach WFR jako dokumentacja ich sesji), Anna Nacher - steel lap guitar, Alaskan fire drum i oczywiście: głos! Marek Styczyński - grałem na badziewnych skrzypcach elektrycznych, ale były jedynie elementem systemu elektronicznego (voice generator!), a często skrzypce traktowałem także perkusyjnie.

Sesja udostępniona obejmuje 10 fragmentów, lekko tylko dostosowanych do parametrów technicznych dogodnych dla odsłuchiwania. Cała udostępniona sesja trwa 57'39".

Rejestracja i opracowanie techniczne, redakcja jest pracą Jacka E Zero i Anny Nacher.
Całość wyprodukowaliśmy w duecie Nacher / Styczyński, także my dobraliśmy tytuły dla fragmentów sesji i dla całej publikacji.

Kasetę opracowujemy w pełnym składzie roboczym WFR: Mirek Badura przygotował master kasety, Bogdan Kiwak przygotowuje okładkę. Wszystkie fotografie z sesji, tytuł wystukany na starej, niemieckiej maszynie do pisania jest dziełem M. Styczyńskiego.
Kaseta będzie dostępna w małym i numerowanym ręcznie nakładzie od połowy lutego 2012!
Kilka sztuk będzie do nabycia przez portal Serpent.pl, a reszta bezpośrednio u nas: bogdankiwak@gmail.com lub po koncertach.

Sesji towarzyszy pilot z fotografiami zrobionymi w trakcie nagrywania (!) dos†ępny na You Tube oraz pełniejszy opis na naszej głównej stronie www.magiccarpathians.com

Na obrazku pierwsza, robocza wersja okładki kasety.

MIRRORS reedycja

2011-12-03T06:29:00.000-08:00

Wielu ma pełne gęby mądrości o remiksach, loopach, field recordings i soundwalkach, ale jakoś poza trzy programy z MAC-a (w najlepszym razie!) nie wychodzą i jedyne co pamiętają z tej roboty to "bajosfir"...
Podczas trasy koncertowej w USA (2006) gdzie graliśmy we dwójkę materiał z Sonic Suicide od NYC przez Kalifornię do Seattle i Chicago i znowu NYC, cały ten czas nagrywaliśmy nową płytę, której nadaliśmy potem nazwę: Mirrors.
Także nazwa "urodziła" się w drodze i w rozmowie z niezwykłym artystą Richardem Tracy, co jest udokumentowane na płycie. Materiał jest zapisem podróży, kodem, kluczem do kilku następnych naszych muzycznych przedsięwzięć... jak się okazało w latach jego wydania, zbyt trudnym dla naszych odbiorców. Jak kilka innych, tak i ta płyta przepadła w naszej budyniowej sonosferze... a szkoda, bo jest tam kilka spraw z pierwszej ręki.
Reedycja wydaje się potrzebna i dzięki wsparciu WFR przez Tomka Rolnika Czermińskiego i zasobom archiwalnym Bogdana Kiwaka udało się raz jeszcze zobaczyć Lustra!

The Magic Carpathians & Lechistan's Electric Chair

mirrors

1.Lechistan's Electric Chair … 17'30”
2.Music Store... 6'24”
3.Radio Lechistan ...15'32”
4.Larry's Place.... 4'02”
5.Conversations at the Edge of the World … 3'02”

Music by Anna Nacher & Marek Styczyński
Anna Nacher: guitars, field recordings, banjo, loops, gamelan, angklung, conversations
Marek Styczyński: badoog generators, field recordings, gamelan, loops

Badoog generators design and build by Mirek Badura
PhotoSpaces by Bogdan Kiwak /Berlin and Old House Gallery garden/

First edition VIVO Records 2006

Recorded USA / Poland april / june 2006, final mix at NS Studio – Piotr Pietrzak, july / august 2006, Poland
Field recordings from USA: Davis /music store/ track # 2, Sacramento /Larry's Rodriguez place / track # 4, Centralia /Richard Tracy home gallery/ track # 4, Seattle /Jewel Box Theatre – Sun City Girls loft / track # 2,5 by A. Nacher / M. Styczyński
Field recordings from moffette (Poprad Landscape Park, Carpathians) by Mirek Badura & M.Styczyński, track # 3, 4 (moffette: natural exhalations of Co2)

The real art is here, it isn't on the place, you're actully getting into your car and when you see it you realize, everything is done with mirrors, you know, smoking and all that kind of stuff, it's magic, when you know this, it'll be there forever for you – Richard Trace

Thanks: TERRASTOCK, Jeffrey Alexander, Phil McMullen, Aamir Malik, Neil&Christina in Providence, Matthew Covey & Tamizdat, Yanusz Gilewicz & Margaret, Asha Carpets: Tomek, Asia i Badzielec, WFMU (Rich Hazelton, Brian Turner and everybody), NYC, Cerberus Shoal & Chris Sutherland, Living Breathing Music, Amy Frieberthauser, Brendan Boyle, Andy Pastalanec & everybody at KDVS / Davis, Larry Rodriguez aka Flower Vato, Alan Bishop & Sun City Girls collective, Richard Tracy, Agnieszka i Janusz /Chicago-Kraków, Rob Bunting, Lanny Harrison / NY...
Great Hari OM: Brendan Boyle, Andy Pastalanec & Larry Rodriguez for magic journey.

SONIC SUICIDE reedycja

2011-12-03T05:50:00.000-08:00

Czas pędzi i tysiące koncertów, nagrań, płyt i filmików pokrywa wszystko co było... Bywa, że przyjmujemy to z ulgą, ale są też i takie obszary czasu przeszłego, że warto je przypominać i celebrować. Do takich żywych obszarów, które się działy gdzieś / kiedyś... zaliczam gęsty przekaz z płyty Sonic Suicide.
Płytę wydała nieodżałowana oficyna VIVO Records i w naszej dyskografii jest ona ważną cezurą: koniec epoki ethnocore i początek ethnoise. Płyta była recenzowana i fragment z niej był elementem promocyjnym (jednym z wielu, ale jednak) Industrial Fest. we Wrocławiu. Na płycie wykorzystaliśmy nagrania z Monastyru Rilskiego w górach Bułgarii, ale też z placu Tiennamen i Himalajów. O ile pamiętam to także płyta, na której pierwszy raz grałem na generatorze Badoog... jeszcze w pierwszej wersji (więcej Badooga były chyba tylko na pobocznej sesji Queen of Snow), a materiał nagrany na płycie był także programem naszego koncertu na legendarnym festiwalu Terrastock w USA i trasie z 2006 roku.
Kilka naszych patentów z tej płyty rozgrzało wiele głów i niekoniecznie było to dla nas z korzyścią. Może warto posłuchać jak graliśmy w 2004 roku...
Dla sympatyków, historyków, młodych i tych co sięw tamtych latach nie zdecydowali, opracowaliśmy ekonomiczną reedycję z pełną aprobatą Janusza z VIVO Rec.

Płytę można zamówić pod adresem bogdankiwak@gmail.com lub pod każdym naszym: the magic carpathians na FB i stronach wwww.

The Magic Carpathians Project

Sonic Suicide

Ethnoise # 1

1.The Place I Come (second take) … 5'53”
2.The Prison of Your Mind … 7' 16”
3.Carpathian Herbs … 14'31”
4. Sonic Suicide … 11'58”
5.Asylum on the Moon ...6' 12”
6.Warsaw Vibes … 6'32”
7.2003 … 3'26”
8.Om Ah Sarasvati Namaha (cosmic version) … 4'51”

Music by Anna Nacher&Marek Styczyński
Anna Nacher: vocal, guitars,tampura, sruti box, bastardized radio, loops, field recordings, waves & tronics, sonic suicide
Marek Styczyński: badoog, flutes, sax, mini clarinet, oboe X, didjeridu, Pirin pipes, ocean drums, field recordings, percussions, toys & found objects, fuck ups and magic tree rattles
Guest apperance: Tomasz Radziuk – bass guitar ( track # 3)
All lyrics by Anna Nacher
Recordings at NS Studio – Piotr Pietrzak, 2004

Firs edition by VIVO Records 2005

Badoog is a home made sound-wave generator system designed and built especially for this project by Mirek Badura
Samples & field recordings by authors (fakirs performance in Nepalese Himalayas and chanting at Rila monastery in Bulgaria, track #1, 4) and friends (Tiennamen Square, Bejing) – Tonoka Nagashima & Marcel Kwaśniak (track # 6), photo Bogdan Kiwak

TEA EVENTS COVER

2011-10-08T03:47:00.000-07:00

O płycie z fragmentami koncertu jaki zagraliśmy podczas Festiwalu Herbaty w Cieszynie w czerwcu 2011 roku czytaj w Cieszy Events ... we wcześniejszym wpisie.

CIESZYN EVENTS

2011-10-08T03:11:00.000-07:00

Do kolekcji koncertowych rejestracji Karpat Magicznych dołączyliśmy zapis muzyki jaka pojawiła się podczas grania na Festiwalu Herbaty w Cieszynie, w czerwcu 2011 roku. Interesujący skład (Nacher/Styczyński/Widota/Badura) z thereminovoxem i powrotem do jednej z pierwszych kompozycji KM - Bluff - tym razem zagranej z gitarą elektryczną (A. Widota!) oraz energetyczną wersją opowieści o łabędziach ... i mocną wersją Enjoy Trees! wydawał się nam godny utrwalenia. Bezpośrednim impulsem do opracowania tych nagrań było jednak zamówienie angielskiej ekskluzywnej firmy Reverb Worship (jest to trzecia płyta World Flag Records wydana w RW, UK), której limitowane wydawnictwa są recenzowane i poszukiwane także poza UK.
Ważnym powodem wydania płyty jest też wspaniała atmosfera i organizacja Festiwalu Herbaty w Cieszynie (graliśmy tam w 2010 i 2011 roku), który nic sobie nie robi z presji na masowość, miałkość programową i podpieranie się dystrybucjami alkoholu, jaka panuje w muzycznym szołbiznesie od kilku lat.
Na okładce umieściliśmy fotografię organiczną "wyhodowaną" przez Bogdana Kiwaka podczas Festiwalu (tuż obok sceny) i w oprawie plastycznej Tomka Rolnika Czermińskiego. Rejestracja została wykonana systemem field recordings przez Mirka Badurę z pomocą Mikołaja Badury z miejsca dla publiczności i daje możliwość usłyszenia tego co słyszeli zgromadzeni na Festiwalu. Rejestracja tego typu nie daje możliwości manipulowania ścieżkami zapisu i dokonywania nowego mixu. Opracowanie studyjne i redakcja materiału to jak zwykle kolektywna praca Piotra Pietrzaka i Marka Styczyńskiego w NS Studio we wrześniu 2011 roku.
Polską premierę płyty ustaliliśmy na 4 listopada 2011 roku - w tym dniu będzie do kupienia podczas naszego koncertu w Krakowie (Scena w Kolanku nr 6, ul.Szpitalna 17, Kazimierz w Krakowie, 20.00 z gośćmi z USA i UK) oraz na portalu Serpent.pl gdzie znajdziecie wszystkie wcześniejsze wydawnictwa Karpat Magicznych i World Flag Records.
Na obrazku back-cover płyty nr 38/2011 dla zorientowania się w szczegółach.

ZAPOWIEDZI 2011/2012

2011-09-12T01:19:00.000-07:00

Kilka projektów jest obecnie w przygotowaniu i bez rozpisywania się, podam kilka informacji: Long Wave Installation - to projekt, który rozpoczęliśmy eksperymentem z trzema 18. metrowymi strunami (19.08.2011) i pracujemy nad nim intensywnie. Jeszcze w tym roku będziemy rejestrowali kolejne akcje LWI i planujemy robocze wydawnictwo w formie kolejnej płyty WFR, całkiem innym przedsięwzięciem jest The Magic Carpathians&Tomasz Hołuj - specjalny skład z udziałem Tomka (ex Ossian)- trwają przymiarki koncertowe i jeszcze w jesieni 2011 zagramy oficjalnie razem. Byłoby wspaniale gdyby udało się wspólne granie zarejestrować i dzisiaj mamy rozmowy na ten temat w Radiu Kraków. Powoli uruchamiamy nowe instrumenty, w rodzaju harfy wiatrowej i zestawu generatorów z motophonem na jednej platformie. Soundscapes z Laponii - tym razem z Sapmi pochodzi fotografia skał w jeziorze, która została przetworzona na wykres fali dźwiękowej i pracujemy nad uzyskaniem z tego wykresu próbki brzmienia fragmentu krajobrazu z fotografii. Projekt jest niezwykle inspirujący i zostanie opublikowany w formie płyty i dokumentacji wizualnej w ramach WFR. Pod koniec grudnia zaplanowałem pracę nad reedycjami dwóch lub trzech płyt Karpat Magicznych i zaczniemy od dwóch albumów: Sonic Suicide i Mirrors, obydwa wydane przez uśpione (chcę wierzyć w reaktywację?!) VIVO Records. Pracujemy też nad płytą z fragmentami koncertu w Cieszynie podczas Festiwalu Herbaty 2011, jest plan aby ukazała się najpierw w UK w zaprzyjaźnionym wydawnictwie.
Nasza płyta nagrana w 2008 roku, która ukazała się w 2010 roku jako CD - WFR028 - Acousmatic Psychogeography doczekała się sensowenej recenzji Darka Brzostka opublikowanej w piśmie Monotype. Darek doskonale opisał to co ja sam mógłbym napisać o naszych realizacjach i planach. Niech więc koniec lata zacznie się od docenienia roboty Dariusza Brzostka!
- Nieustanne dźwiękowe wędrowki psychogeograficzne Anny Nacher i Marka Styczyńskiego musiały wreszcie zaowocować nie tylko imponującą kolekcją inspirujących nagrań plenerowych, ale czysto muzycznymi sesjami, w których doświadczenia sonicznego dryfowania przełożą się na praktykę komponowania i improwizacji. Acousmatic Psychogeography, opatrzona podtytułem Sopatowiec Session jest zapisem takiego właśnie jamu. Skład Żarpat poszerzony tu został o stałego współpracownika, Andrzeja Widotę i bardziej egzotycznego gościa, znanego z Primordial Undermind gitarzystę, Erica Arna, zaś tytuły kolejnych utworów odwołują się wprost do sytuacjonistycznej praktyki psychonawigacji - przeniesonej jednak w sferę muzycznej improwizacji. Album ten jest kolejnym konsekwentnym krokiem Karpat w kierunku /.../ elektroakustycznej psychodelii /.../ Absolutną wartością muzyki Karpat są jednak jej odmienne źródła. Podczas gdy Amerykanie niezmiennie wyrastają wprost z bluesowo-folkowych korzeni rock'n'rolla, The Magic Carpathians koncentrują swą procedurę twórczą na bazie głębokiego nasłuchiwania muzyki źródeł (a obecnie coraz częściej także - pozamuzycznych źródeł muzyki). I z tego powodu ich artystyczna ekspresja pozostaje całkowicie oryginalna. Dariusz Brzostek -
Na focie z Sapmi/Laponii (okolice Staloluokta) - w okularach z kory brzozowej. W połowie września 2011 ukaże się nasz ważny tekst (Forsowne wyjście z odurzenia) w krakowskim piśmie kulturalnym FRAGILE (numer, którego leadem jest -odurzenie-) - fragmenty w wersji drukowanej i całość w wersji interenetowej! To relacja z naszej kolejnej wędrówki/praktyki w Laponii - dobre i odautorskie uzupełnienie tropu jakim poszedł Darek Brzostek.

TEAM - nowy człowiek Flagi!

2011-05-14T11:23:00.000-07:00

Przypominam, że archiwum Karpat Magicznych jest porządkowane przez opracowywanie serii płyt (CDR, CD, DVD) w formie samodzielnych wydawnictw. Rozpoczęliśmy w 2004 roku płytką Anna Nacher&Marek Styczyński: SLOVAKIA (WFR 001/2004), a kilka dni temu zakończyliśmy opracowywanie płyty z numerem 038/2011 !
Początkowo w pracy pomagał nam Tomek Bereziński (nawet przygotował jeden z remixów nagrań z podróży pociągami po Słowacji) i Andrzej Widota, ale właściwa seria rozpoczęła się od dołączenia do nas Bogdana Kiwaka - fotografika o skłonnościach do eksperymentowania i człowieka o świętej cierpliwości. To od pomysłu aby płyty bardzo starannie ilustrować fotografiami, przygotowywać wkładki z tekstami i czasem pakować płyty w pudełka na DVD, zaczęło się stopniowe doskonalenie serii. Płyty są zawsze przygotowywane w studiu, mają mastering i tylko ekonomia stoi na przeszkodzie aby były normalnie produkowane w dużym nakładzie. A ekonomia jest ważna, bo seria World Flag Records nie jest nastawiona na zysk i dba jedynie o częściowy zwrot poniesionych kosztów materiałów i usług za jakie musimy zapłacić.
Wydawać by się mogło, że taki "interes" nikogo nie przyciągnie... a tu od tych pionierskich lat 2004-2006 przybywa ludzi Flagi: naturalnie wszedł do teamu Mirek Badura (budowniczy moich generatorów Badoog, świetny łowca dźwięków otoczenia i ostatnio także adept thereminovoxa), Piotr Pietrzak z NS Studio to postać całkiem kluczowa, bo to On opracowuje i przygotowuje technicznie nagrania, czasem je realizuje i wnosi wiele własnych pomysłów. Kilka tygodni temu pojawił się w naszym zespole świetny grafik i designer komputerowy Tomek -Rolnik- Czermiński, który stacjonuje w Częstochowie. Tomek świetnie opracował ulotkę - katalog dla WFR, nieco później moją wstępną broszurę Wprowadzenie do etnobotaniki... , plakat i kilka świetnych zaproszeń na koncerty Karpat. Myślę, że zrobimy jeszcze wiele ciekawych wydawnictw razem?! Tak czy siak, jest nas więcej i to bardzo mnie cieszy.
Na obrazku przygotowanym przez Bogdana do pierwszego wpisu na temat teamu WFR pojawił się więc ostatnio Tomek (w kowbojskim kapeluszu - po prawej stronie), ale niestety, nie ma już z nami legendarnej Koci Aburej, która całymi dniami i nocami doglądała pracy leżąc pod lampką! Jest w naszej pamięci i dlatego pozostanie honorową członkinią teamu Flagi.
Przypominam zainteresowanym, że płyty z serii WFR są do nabycia na portalu www.serpent.pl (tam także sample i możliwość ściągnięcia całych płyt w mp3 !) oraz przy okazji naszych koncertów i warsztatów. Jest też na Serpencie wersja angielska katalogu płyt World Flag Records! Polecajcie znajomym poza strefą budyniu!
Płyt Flagi nie kupicie w sklepach. Kontakt w sprawie płyt, reedycji, katalogu i planów wydawniczych: bogdankiwak@gmail.com lub marek.styczynski@gmail.com albo poprzez stronę domową Karpat Magicznych: www.magiccarpathians.com

CYBER TOTEM - Core Version

2011-05-09T13:06:00.000-07:00

W 2006 roku postanowiłem zrealizować kilka swoich pomysłów na moją ulubioną miksturę złożoną z brzmienia starych, tradycyjnych instrumentów i cyfrowej technologii współczesnego studia nagrań. W tamtych czasach trochę mnie złościło, że niewielu obserwatorów zauważa moją pracę w studiu. W Polsce jest tak, że jak się nie napisze na czole: producent, wydawca itd. itd. to nikt tego nie zauważy i tylko o grze na fujarce wie każdy i wszystko. Podobnie jest z rodzajem muzyki - poza sporą robotą studyjną i stworzeniem od podstaw dronów - środowisk dźwiękowych, postanowiłem płytę wydać w miejscu ogłaszającym się jako - elektroniczne! Sporo na ten temat napisałem i ciągle jest to dostępne w sieci, więc tylko tyle - dla przypomnienia. Płytę skończyłem w styczniu 2007 roku w bardzo dla mnie trudnych okolicznościach. Płytę wyprodukował Requiem i mimo, że nie dogadaliśmy się nigdy co do warunków dystrybucji (!) to wspominam tę akcję jako pozytywną.
Płyta była całkiem dobrze zauważona i recenzowana w kilku miejscach. Postanowiłem wątek oryginalnych, elektro-akustycznych dronów pociągnąć dalej i dwa podstawowe z tej płyty zaproponowałem kilkunastu muzykom do zbudowania ich własnych wersji muzycznych. Trochę to trwało, ale udało się nadzwyczaj i powstała płyta Cyber Totem Remix Project ( WFR 029/2009). Wszystko byłoby o.k. ale dostałem cios w plecy w postaci źle ustawionych kopiarek firmy, której zleciłem powielenie tego materiału. Część odbiorców nie mogła płyty odpalić, a ja poza rachunkiem do zapłacenia musiałem się jeszcze tłumaczyć za nie moją wpadkę... Tak to jest w Budyniowie. Mimo wszystko, po wymianach i tłumaczeniach cały nakład się rozszedł i teraz mamy już inne płyty, kopiowane w innej firmie i bardzo dobrze!
Reedycja Cyber Totem - Core version jest mocno zmieniona: zawiera wybór najważniejszych dla tego projektu utworów, w innej kolejności i w nieco innej wersji plus remix muzyki Karpat Magicznych opracowany dla nas wiele lat temu przez Paula Wirkusa. Okładkę przygotowaliśmy z Bogdanem wg. mojego starego pomysłu i niezwykłej fotografii jaką udało mi się zrobić nad starorzeczem Popradu w okolicach Wierchomli. Ciekawe kto rozpozna co jest na fotografii, dodam, że fotografii nie obrabianej w studiu! Tak działała w tym momencie tafla spokojnej wody... jak lustro.
WFR 038/2011

NA KORENU : Michal Smetanka Solo

2011-05-08T04:11:00.000-07:00

Płyta powstała specjalnie dla naszej serii! Na Korenu zawiera 5 utworów o łącznym czasie 27' 17 w których Michal Smetanka używa archaicznych instrumentów muzycznych ze Słowacji: gajdicy, fujary detwiańskiej, koncovek, fujarek i fujarek podwójnych, rogu sygnałowego, drumli, gajd i innych oraz : mis tybetańskich, tampury elektronicznej (Radel), bębna, deszczowego patyka, akordeonu, Yamahy DGX 630 i głosu. Wszystkie kompozycje mają swe źródło w tradycyjnej muzyce pasterskiej Karpat i są opracowane przez autora.
Okładkę zdobi fotografia M. Styczyńskiego - Spisski Hrad w mgle, wykonana z okolic domu Michala Smetanki w Górach Lewockich oraz fotografie Bogdana Kiwaka wykonane w ramach sesji fotograficznej na potrzeby wydawnictwa Monografie instrumentów karpackich Vol.I/2009 i na potrzeby promocji warsztatów i koncertów.
Materiał muzyczny zarejestrował i opracował studyjnie Stefan Gencur w Studiu Gencur na Słowacji. Płyta jest powielana na zawodowym sprzęcie kopiującym i posiada kolorowy nadruk.
WFR 037/2011 Więcej informacji o Michale Smetance znajdziesz na: www.smetankovo.sk
Najnowsza płyta Michala Smetanki pt. Karpa Ton wydana na Słowacji wiosną 2011 roku jest dostępna także u nas! Płyta zawiera 9 kompozycji o łącznym czasie 51'36".

VOICES FROM TIBET VOL.II

2011-05-08T03:16:00.000-07:00

Płyta zawiera obszerne fragmenty dobroczynnego koncertu zorganizowanego przez sympatyków kultury Tybetu w Muzeum -manggha- w Krakowie, który odbył się 09.06.2010 roku. Materiał na płycie rozpoczyna kompozycja Hard time Anny Nacher - słowa / muzyka, gitara, głos, zagrana w specjalnym składzie: Robert Brylewski - gitara elektryczna, Urszula Stosio - gitara elektryczna, Janek Kubek - tabla, Andrzej Widota - elektronika, Marek Styczyński - trąbka sygnałowa. Utwór ten znajdziecie w dwóch wersjach studyjnych na później nagrywanej płycie Enjoy Tree's !
W pamiętnym koncercie wziął udział także Maciej Góralski, kustosz Muzeum Azji i Pacyfiku, muzyk, poeta i tłumacz, który dynamicznie podał tekst Sutry Szarego Niedźwiedzia - Gary Snydera z improwizowaną ścieżką muzyczną wykonywaną przez wym. wyżej muzyków. Na płycie znalazły się także wokalne improwizacje Anny Nacher ze spontanicznym udziałem grupy mnichów buddyjskich, a pośród nich z fenomenalnym śpiewakiem liturgicznym Tashim ! Materiał na płycie kończy fragment liturgii wokalnej wykonywanej przez grupę mnichów. Całość zarejestrował z sali, systemem field recordings Mirek Badura. Redakcji dokonał M. Styczyński, obróbkę studyjną i mastering wykonał, jak zwykle, Piotr Pietrzak z NS Studio. Fotografie użyte na okładce pochodzą z koncertu i wykonali je: Kasia Gierszewska i Bogdan Kiwak. Płyty są powielane na zawodowych powielarkach i opatrzone kolorowym nadrukiem.
Płyta stanowi dobre uzupełnienie wydawnictwa VfT Vol.I i dokumentuje jeden z wielu wysiłków na rzecz Tybetu jakie podejmowane są w Polsce.
Płyty zaakceptowała Fundacja - Acala- (www.tibethouse.pl) - główny organizator pobytu mnichów w Polsce.
Płyta ma 37'46" min. i jest 35 pozycją archiwum dźwiękowego World Flag Records.
WFR 035/2010 : Voices from Tibet Vol.II Live recordings from -manggha- Museum concert, 09.VI.2010, Kraków, Poland.

KAPELA BRACI BYRTKÓW

2011-01-23T03:20:00.000-08:00

Album płytowy pod tym tytułem kryje dwie płyty CD, książeczkę (12 stron) z opisem i 24 kolorowe fotografie muzyków i instrumentów. Główną płytą albumu jest zapis sesji nagraniowej w zaimprowizowanym studiu, dokonany w ramach II Festiwalu Karpaty Offer 22 sierpnia 2010 roku. Płyta uzupełniająca jest reedycją płyty z 2009 roku z przeglądem karpackich instrumentów tradycyjnych (około 30 instrumentów z Karpat Zachodnich i Wschodnich: Słowacji, Ukrainy /Huculszczyzny/, Polski). Kapela Byrtków na płycie to duo złożone z Edwarda Byrtka (dudy żywieckie, śpiew) i Mariana Byrtka (skrzypce, śpiew) w tradycyjnym repertuarze z Pewli Wielkiej w Beskidzie Żywieckim (a ściślej to granica Beskidu Żywieckiego i Makowskiego).
Do tej rejestracji dodałem bardzo krótkie nagranie sygnału zagranego na rogu (Michał Smetanka, SK) i także krótkie solowe granie na strojonym zestawie dzwonków pasterskich (Stanislav Otruba, SK), a obydwa wspomniane, dodatkowe nagrania umieściłem na tle głosów kumaka górskiego (Bombina variegata), którego głosy są bardzo charakterystyczne dla letnich wieczorów w Beskidach. Tym zabiegiem chciałem zwrócić uwagę, że obok krajobrazu i regionów etnograficznych (sąsiedztwo Słowacji, fenomen Babiej góry i specyficznego pasterstwa na niej, obejmującego także handel wołami siwymi) na środowisko muzycznej tradycji wpływa żywe otoczenie. Na wrażliwość na tego typu naturalne brzmienie otoczenia wskazywały wypowiedzi Edwarda Byrtka, jakie zanotowałem podczas sesji nagraniowej.
Bracia Byrtkowie grają w specyficzny sposób, przekazany im najprawdopodobniej przez ich znanego ojca. Ten sposób muzykowania określa się czasem jako heterofonie i znany jest raczej z muzyki Indonezji, Chin i innych dalekich obszarów o odmiennej tradycji, także muzycznej. Równoległe granie podstawowej melodii przez tak różne instrumenty jak dudy i skrzypce (plus głos) oraz duża przestrzeń dla improwizacji w ramach takiej struktury muzycznej powoduje, że porównałem muzykowanie Byrtków do... free jazzowych kompozycji i harmolodycznej praktyki muzycznej kultywowanej przez Ornett Colemana. Oczywiście jest to pewnego rodzaju przerysowanie, które uważam za zasadne wobec zniekształceń i zafałszowań jakie spotyka się w opisach europejskiej tradycji muzycznej, w tym szczególnie w zapisach i silnych interpretacjach (zapis nutowy wariantowych i otwartych form muzycznych) muzyki tradycyjnej. Jak powiedział dr Michal Smetanka: znaczek oznaczający glissando w zapisie nutowym zasłyszanej melodii niczego właściwie nie mówi i nie wskazuje dość dobrze na ważne i odmienne regionalnie style muzykowania (moja rozmowa ze stycznia 2011 roku).
Almum NIE JEST wydawnictwem World Flag Records, ale wyprodukowaliśmy go w tej samej ekipie: Piotr Pietrzak - rejestracje, przygotowanie studyjne i mastering, Bogdan Kiwak - fotografie podczas rejestracji oraz aranżowane, opracowanie plastyczne okładki, Marek Styczyński - pomysł na sesję nagraniową, redakcja płyty i praca w studiu, pomysł na okładkę i oprawę plastyczną, fotografia Diablaka i chmur (z Anną Nacher).
Album wydał i zajmuje się jego dystrybucją - Instytut Europa Karpat www.europakarpat.pl / instytut@europakarpat.pl
Idea zarejestrowania unikalnej muzyki Kapeli Byrtków powstała dzięki wysiłkowi i cierpliwości jakie wykazał pan Janusz Pochopień, przewodnik górski, sąsiad p. Byrtków i miłośnik tradycji Beskidów.
Kontakt do Kapeli: Edward Byrtek, Pewel Wielka 434, 34-340 Jeleśnia. Telefony: 607 579 246 (Rafał Byrtek) i 511 316 582 (Janusz Pochopień).
Płyta Kapeli Byrtków trwa 34 minuty i zawiera 23 utwory (łącznie z dodatkowymi nagraniami).
Pierwszy nakład albumu jest niestety BARDZO MAŁY! WFR NIE PROWADZI DYSTRYBUCJI ALBUMU - proszę o płytę prosić Instytut Europa Karpat!

POCZTÓWKI DŹWIĘKOWE 1-2

2011-01-09T11:41:00.000-08:00

Oto druga z pocztówek dźwiękowych wydanych w ramach projektów MFS Karpaty Offer w 2010 roku. Opis i skan części pocztówki dźwiękowej #1 znajdziecie w poprzednim wpisie.

POCZTÓWKI DŹWIĘKOWE 1-2

2011-01-09T11:09:00.000-08:00

Idea pocztówek dźwiękowych (sound postcards) nie jest nowa, ale postanowiłem zrealizować ją dosłownie. Rozsyłanie za pośrednictwem Internetu plików dźwiękowych z próbkami charakterystycznych dla danej przestrzeni brzmień i dźwięków albo całych krajobrazów dźwiękowych (soundscapes) jest z pewnością szybkie i kształcące, ale kartka pocztowa z małą płytą CD wsunięta w kopertę może być także całkiem interesująca. Korzystając ze wsparcia projektu pt. Multimedialny Festiwal Sztuki Karpaty Offer (2008-2010) zaprojektowałem dwie pierwsze pocztówki dźwiękowe skupione na charakterystycznych brzmieniach Karpat. Pierwsza z pocztówek skupia się na brzmieniu związanym z pasterstwem w Pieninach i wiosennym aspekcie brzmienia karpackich lasów nad brzegami Dunajca, druga przynosi unikalny krajobraz dźwiękowy największej mofety w polskich Karpatach (Złockie k/Muszyny). Nagrań terenowych dokonali: Anna Nacher (Pieniny) i Mirek Badura (mofeta, Jego nagrania mofety wydaliśmy w 2005 roku jako numer 008 naszej serii płytowej WFR). Fotografie (a jest ich na pocztówkach sporo) wykonali: Bogdan Kiwak, Marek Styczyński. Całość zaprojektowałem z wydatną pomocą Bogdana Kiwaka. Dźwięki opracował dla potrzeb wydawnictwa Mirek Badura, dbając aby dźwięki dobrze brzmiały na każdym, nawet najbardziej popularnym sprzęcie odtwarzającym.
Pocztówka ma w oryginale rozmiar 22 x 11 cm i jest mocno wydłużonym prostokątem, na powyższej reprodukcji pokazaliśmy tylko jej część z przymocowaną płytą. Kartki pocztowe z płytami są pięknie wydrukowane (pełny kolor) i zawierają bogaty opis (na odwrocie), do serii zaprojektowałem i narysowałem także logo z napisem Karpackie Pocztówki Dźwiękowe / Carpathian Sound Postcards. Zainteresowanych otrzymaniem pocztówek odsyłam do wydawcy - Instytut Europa Karpat, który pocztówki rozprowadza.

ENJOY TREES!

2010-12-17T08:13:00.000-08:00

Na płycie znajdziecie 7 utworów nagranych w studiu i twórczo zmiksowanych z terenowymi nagraniami zwierząt: żubra, rysia, wilków -(Walencik) oraz siewki złotej i pardwy mszarnej (ptaków, które w Polsce wymarły) - (Nacher) oraz ropuchy paskówki i kumaka nizinnego, płazów które wymarły na terenie Puszczy Białowieskiej w ostatniej dekadzie! - (Internet - sample).
Płytę nagraliśmy w składzie:
Anna Nacher: gitara elektroakustyczna, gitara elektryczna, 12-strunowa gitara akustyczna, głos, e-bow, loopy, teksty, nagrania terenowe, muzyka.
Ula Stosio - gitara elektryczna, e-bow.
Andrzej Widota - samplery i syntezator, loopy, dzwonki, muzyka.
Marek Styczyński - fujara detwiańska, trąbita huculska, trąbka sygnałowa, flet prosty tenorowy, elektryczna tampura i śruti-box, muzyka.
Płyta jest regularnie tłoczonym wydawnictwem, eco-pack, fotografie i oprawa plastyczna - Marek Styczyński & Bogdan Kiwak, tekst nt. Puszczy Białowieskiej - Greenpeace Polska.
Rejestracja, mix i remix, mastering - Piotr Pietrzak NS Studio, XI-XII 2010.
Producent i dystrybutor : Greenpeace Polska - wydawnictwo ma charakter non-profit.
WFR 036 / 2010

VOICES FROM TIBET VOL. I

2010-12-17T03:27:00.000-08:00

Płyta zawiera rejestrację buddyjskiej muzyki liturgicznej zaprezentowanej przez grupę mnichów związanych z tradycją jednego z najstarszych i nacenniejszych klasztorów tybetańskich DREPUNG. Mnisi przybyli z Indii aby zabiegać o wsparcie sierocińca dla dzieci uchodźców tybetańskich i dla wsparcia klasztoru Drepung. Rejestracja nie była poddawana redakcji w studiu i jest wiernym zapisem koncertu jaki odbył się 10.06.2010 roku w kościele ewangelickim w Nowym Sączu.
Mnisi zaprezentowali liturgiczną muzykę wokalną (mantry, inwokacje, techniki śpiewu alikwotowego), w której przewodził doskonały śpiewak - Tashi, znany z wielu nagrań i koncertów z gwiazdami muzyki rockowej oraz część instrumentalna, z wykorzystaniem czyneli i bębna.
Szczegóły pobytu mnichów w Polsce oraz fotografie i tekst nt. liturgicznej muzyki Tybetu (M.Styczyński) znajdziecie na: www.voicesfromtibet.pl
Płyta zawiera 38'13" zapisu i obejmuje całą muzyczną część prezentacji.
Fotografie i proj. okładki- Bogdan Kiwak z małą pomocą M.Styczyńskiego, nagranie metodą field recordings zrealizował Mirek Badura, studyjne prace przygotowawcze i mastering wykonał Piotr Pietrzak NS Studio/2010 z niewielką pomocą M.Styczyńskiego.
WFR 034/2010

7. Collective Improvisation

2010-12-05T12:22:00.001-08:00

Na płycie znajdziecie osiem fragmentów rejestracji swobodnej improwizacji jaką z wielką przyjemnością popełniliśmy w urozmaiconym i licznym składzie: Anna Nacher (voice), Jeff Gburek (electric guitar, sound manipulation, objects), Konrad Gęca (tapes, loops, drones), duet Radio Samsara (didjeridu, kora, djembe, vocal ...), Mirek Badura (thereminovox),Ramunas Jaras (clarinet, generators, sound manipulation), Marek Styczyński (trumpet). Tytuł opowiada wszystko, co trzeba wiedzieć o tym materiale. To fantastycznie proste: różni muzycy spotykają się i improwizują razem. Tytułowe 7 bierze się z tego, że jeden plik to jedynie pytanie (AN) i odpowiedź (JG), pozostaje więc siedem wspólnych improwizacji, które są konsekwencją tego dialogu. Litery na okładce są pierwszymi literami z nazwisk muzyków; G-burek, N-acher, B-adura... itd. Istnieje wielka ilość kombinacji muzycznych, jakie ośmioro artystów może stworzyć, jeżeli tylko są gotowi.
Sesję (o nieoficjalnym charakterze) zarejestrował Piotr Pietrzak z NS Studio w warunkach "polowych" i także On dokonał masteringu. Wybór fragmentów i ich produkcja - Marek Styczyński i Piotr Pietrzak.
Okładkę płyty zaprojektował Marek Styczyński, pomysły zrealizował Bogdan Kiwak, który wykonał także fotograficzne collage na odwrocie okładki.
Płyta wyłącznie dla koneserów free form music!
WFR 033 / 2010

Ahkka - Sitasjaure - Stora Sjofallets

2010-11-19T05:50:00.000-08:00

Jest to trzecia płyta z serii tundrowych nagrań terenowych Anny Nacher. Po Vaggi Varri - tundra soundwalk (WFR 030, wydana w 2009 roku jako plon wyprawy za Krąg Polarny w lipcu tego roku) i Jokkmokk - winter soundwalk (WFR 031 wydana w pażdzierniku 2010 jako plon zimowego pobytu w Jokkmokk za Kręgiem Polarnym) płyta pt. Ahkka - Sitasjaure - Stora Sjofallets : summer soundwalk, przynosi nagrania głosów ptaków i brzmienia otoczenia zarejestrowane podczas letniej wędrówki po tundrze, odbytej na przełomie czerwca i lipca 2010 roku. Tym razem płyta jest bardzo krótka (33 części o łącznym czasie 15'47") ale zawiera nagrania interesujących ptaków tundrowych; pardwy mszarnej, pardwy górskiej, siewki złotej i kilku innych gatunków. Głosy pardwy mszarnej i siewki złotej są głosami z naszej historii - obydwa gatunki kiedyś żyły w Polsce, ale wyginęły około 100 lat temu i mają u nas status ptaków wymarłych!
Płycie towarzyszy opis ptaków, który w szerszej wersji opublikowało pismo Dzikie Życie (nr 12/198 2010) wraz z kilkoma fotografiami wykonanymi przez Marka Styczyńskiego. Płyty ułożyliśmy w pewien cykl ważny dla Północy: pierwsza płyta to dźwięki geologiczne (woda), druga płyta to dźwięki kulturowe (joik, jarmark, współczesna turystyka), trzecia płyta to głosy zwierząt - drugi po geologicznym - świat brzmień dzikiej tundry.
Rejestracji materiału dokonano na sprzęcie cyfrowym i opracowano go (redakcja, mastering) w zawodowym studiu nagrań.
Patronat medialny nad trzema wydawnictwami przyjęły pisma: magazyn skandynawski Zew Północy, pismo kulturalne Fragile a ponadto do promocji opisywanego tytułu włączyło się pismo radykalnych ekologów Dzikie Życie.
Premiera płyt; Jokkmokk - winter soundwalk i Ahkka - Sitasjaure - Stora Sjofallets : summer soundwalk odbędzie się w Śródmiejskim Ośrodku Kultury w Krakowie (siedzibie Redakcji Pisma kulturalnego Fragile) 22 listopada 2010 roku wraz z prezentacją 1000 fotografii z zimowych i letnich wypraw do tundry Anny Nacher i Marka Styczyńskiego.
Zachęcamy do zamówienia wszystkich trzech płyt, w takim przypadku otrzymacie spory rabat i wydawnictwo bonusowe. Wydawnictwa WFR są z założenia niskonakładowe i nie mają charakteru komercyjnego. Wszystkie wpływy z zakupionych płyt pokrywają koszty dodruku i produkcji następnych tytułów.
Płyty z serii World Flag Records można zamawiać: bogdankiwak@gmail.com lub na portalu www.serpent.pl albo po koncertach Karpat Magicznych / The Magic Carpathians - płyt WFR nie znajdziecie w sklepach muzycznych.

JOKKMOKK WINTER SOUNDWALK

2010-10-08T07:18:00.000-07:00

No i jest kolejna płyta z dźwiękami otoczenia z Sapmi / Laponii! Tym razem jest to wybór rejestracji terenowych dokonanych zimą, w lutym 2010, za Kręgiem Polarnym. Większość nagrań pochodzi z legendarnego targu Saamów (ma już 400 lat udokumentowanego istnienia) w Jokkmokk, kilka sampli to nagrania dokonane na zamarzniętej Zatoce Botnickiej w pobliżu miasta Lulea. Na płycie znajdziecie 30 fragmentów nagrań z dźwiękową przestrzenią zamarzniętego jeziora i psimi zaprzęgami gotującymi się do wyścigów, jest helikopter, którym turyści lataja nad Jokkmokk i tundrą, jest też charakterystyczny dźwięk śniegu na 30. stopniowym mrozie, są dzwonki reniferów i brzmienie ciągniętych po śniegu saamskich sani ale sporo jest też inspirujących fragmentów warsztatów joiku prowadzonego przez norweskiego nauczyciela, jest też sam joik w różnych wykonaniach i trochę brzmień z imprez jakie towarzyszyły jarmarkowi Saamów. Mimo trudnych warunków rejestracje są dobrej jakości i doskonale oddają dźwiękową sferę Północy w środku zimy. Całość nagrań ma 33'09" długości.
Płycie towarzyszą fotografie Marka Styczyńskiego; namioty Saamów w Jokkmokk, fragment wielkiego muralu z Jokkmokk (bęben szamański), odświętnie przystrojony biały renifer. Płytę starannie opracowano i masteringowano w studiu NS Studio (Piotr Pietrzak i Marek Styczyński), plastycznie oprawił ją Bogdan Kiwak, a wyprodukowała Anna Nacher i Marek Styczyński dla serii World Flag i Pracowni Otwartej.
Tak jak i w przypadku poprzedniej płyty Anny Nacher: Vaggi Varri tundra soundwalk, Jokkmokk winter soundwalk swoim patronatem objęły; pismo kulturalne FRAGILE z Krakowa (www.fragile.net.pl) oraz magazyn skandynawski Zew Północy (www.zewpolnocy.pl) wydawany w Szczecinie.
Płytę znajdziecie na portalu Serpent.pl albo pod adresem; bogdankiwak@gmail.com
Dociekliwszym i naprawdę zainteresowanym kulturą Saamów polecamy teksty: Anny Nacher pt. Renifery z Oulavuolie i efekt fonografu (historia niezwykłego joiku!w kotekście mediów) - opublikowany w piśmie Fragile nr 3 (9) wrzesień 2010 oraz teksty Marka Styczyńskiego; JOIK - kod,symbol, muzyka opublikowany w magazynie skandynawskim ZEW PÓŁNOCY (nr 6 2010) oraz Muzyka (z) tundry opublikowany w piśmie Glissando nr 16 2010 (www.glissando.pl). Wszystkie wymienione pisma można dostać w sieci Empików.
Numer katalogowy: World Flag Records 031 / 2010

ACOUSMATIC PSYCHOGEOGRAPHY

2010-03-15T12:56:00.000-07:00

Pierwsza regularna płyta CD wydana w serii World Flag Records (028/2010) i 12-sta regularna płyta Karpat Magicznych.
Na płycie znajdziecie 5 utworów:
1/ "detournament" - 19'09"
2/ "derive" - 10'14"
3/ "sound lines" - 4'51"
4/ "drifting" - 9'48"
5/ "ley lines" - 6'08"
Total time: 50'12"
Muzyka: Anna Nacher & Marek Styczyński / improwizacja

W nagraniu płyty, zorganizowanym z okazji 10-lecia Projektu Karpaty Magiczne w górskim gospodarstwie Sopatowiec w październiku 2008 roku, wzięli udział:
Anna Nacher: gitary, głos,tampura, loops,
Marek Styczyński: gajdica, flety karpackie, mini klarnet, modyfikowane cymbały santoor, łuk muzyczny, generator Badoog sterowany światłem, bęben rytualny uchiwa-daiko z Japonii
Eric Arn: gitara elektryczna, gitary preparowane,
Andrzej Widota: sampler, syntezator, loopy, głos
W nagraniu płyty wykorzystano kilka unikalnych instrumentów tradycyjnych (gajdica, bęben uchiwa-daiko) oraz elektrycznych i elektronicznych ( generator Badoog, obiekty do preparowania brzmienia gitary i inne).
Płyta zamyka dokumentację spotkania Sopatowiec Session :
1. DVD: "Carpathian TV - Sopatowiec Session" WFR 021/2008- Waldek Czechowski
2. CDR: "Gharana" - nagrania z koncertu zagranego z okazji X-lecia KM, WFR oraz Reverb Worship, U.K.
3. CDR: "Sopatowiec Session: Report by Mirek Badura" WFR 022/2009 - WFR (premiera 15 kwietnia 2010)
4. CD: "Acousmatic Psychogeography" - WFR 028/2010 (premiera 22 kwietnia 2010)

Eric Arn: www.myspace.com/ericarnsounds www.myspace.com/primordialundermind
Andrzej Widota: www.bandlessnoise.com
Marek Styczyński: www.cybertotem.eu
Anna Nacher: www.magiccarpathians.com

MONOGRAFIE INSTRUMENTÓW KARPACKICH

2010-02-14T09:08:00.000-08:00

Z dużym opóźnieniem ale jest : płyta CD oraz opis w formie składanej "mapy" o wym. 60 x 24 cm z 28 fotografiami, mapą Karpat, szkicem źródeł pochodzenia nagranych instrumentów i bogatymi opisami w wersji polskiej i angielskiej. Na Cd jest 29 utworów lub fragmentów utworów zagranych na unikalnych instrumentach karpackich : fujarach detwiańskich, gajdicach, gajdach, fletach bezotworowych, trąbach sygnałowych, drumlach, okarynach, rogu... Udało się zaprosić prawdziwych znawców muzyki Karpat, czynnych muzyków, którzy grają koncerty daleko od domu : Józef Broda, Ostap Kostiuk (UA), Vsevolod Sadovyj (UA), Michal Smetanka (SK), Marek Styczyński, Gerard Widmer (Szwajcaria).
Płyta jest wydawnictwem non-profit i można ją dostać z autorskich zasobów jako bonus do zamówień wydawnictw WFR albo wprost u Wydawcy:Instytut Europa Karpat instytut@europakarpat.plInstytut Europa Karpat, ul. Narutowicza 9A, 33-300 Nowy Sącz, kontakt: instytut@europakarpat.pl Tel/fax: +48 (18) 4434307 Opis Projektu znajduje się na stronie: www.karpatyoffer.pl , tekst dot. tradycyjnych instrumentów muzycznych i ich roli w praktykowaniu i rozwoju muzyki jest dostępny na stronie autora : www.cybertotem.eu w dziale : Instrumenty

The Monographs of the Traditional Carpathian Musical Instruments
By Marek Styczyński
Volume 1 : CD with 29 samples & booklet with 2 maps and 28 photos

The art of making traditional musical instruments is a peculiar one as the main goal of its outcome is to keep the tradition of making music alive. The instruments, in addition to their role of sustainig the non-material culture making, are also material representations of the aesthetics and technical development of the cultures they were born in (or assimilated into) and they can be regarded as the key to understaning unrecorded, archaic sounds and musical tchniques. The lack of musical notation, typical of traditional forms, is sometimes substituted for by, more or less, free interpretation of the overheard musical techniques and translating them into the language of the Western 12-tone scale with many contemporary musicians craving for simplified musical forms characterised by loudness, clear-cut rhythm and danceability. It is widely assumed that such forms are typical of non-European cultures. However, it has to be stressed that many European cultures are still marked as UNFAMILIAR, they are marginalised and they function outside the European cultural mainstream. The marginalisation of traditional cultures is often rooted in politics…(more on www.cybertotem.eu or CD booklet).
/…/ In the descriptions of the instruments presented on this CD we have included the information reflecting the problems and phenomena signalled in the previous sections. The instruments are played by contemporary musicians : Józef Broda (PL), Ostap Kostiuk (UA), Vsevolod Sadik (UA), Michal Smetanka (SK), Marek Styczyński (PL), Gerard Widmer (CH) - whose activities surpass the borders of their native regions. Their approach, on some occasions, could be described as rather individualistic. The descriptions are expanded upon and documented in the phonographic and photographic forms on the project author’s blog. Go to: worldflagrecords.blogspot.com and www.cybertotem.eu under: Instrumenty / Instruments
This project supports informal ties existing among the musicians and traditional instruments enthusiasts, thanks to whom musical traditions are preserved outside the mainstream, which contributes to the continuity and diversity of culture.
Enjoy the unique sound of the Carpathians!

VAGGI VARRI

2010-01-12T12:21:00.000-08:00

Vaggi Varri po samsku to: Góry Doliny... Płyta jest już w obiegu. Znajdziecie na niej 23 fragmenty nagrań dokonanych podczas wędrówki po tundrze (Abisko National Park - Giebmegaisi - Nihkaluokta za Kręgiem Polarnym). Wszystkie nagrania są autorstwa Anny Nacher i mają charakter czystych rejestracji dźwięków otoczenia (chociaż to sprawa dyskusyjna i o tym jest m.innymi tekst autorki) jedynie w dwóch z nich został zanotowany dźwięk fadno, tradycyjnego klarnetu Samów, wykonanego z łodygi arcydzięgla przez M.Styczyńskiego podczas wędrówki po tundrze (zobacz na: www.cybertotem.eu w dziale etnobotanika).
Płytę wsparły dwa pisma: Fragile (Kraków) i Zew Północy (Szczecin).
Częścią wydawnictwa jest tekst Anny Nacher (wersja polska i angielska), który warty jest uważnego przeczytania gdyż mówi wiele o charakterze nagrań i podejścia do uważnego słuchania. Płyta już ma swych fanów...
Zamówienia: bogdankiwak@gmail.pl oraz www.serpent.pl (także w formacie mp3)
Vaggi Varri - tundra soundwalk / Anna Nacher World Flag Records 030/2009

30 !

2009-12-14T05:17:00.000-08:00

No i nazbierało się 30 tytułów naszej "flagowej" serii... Opis nt. ekipy, która te wydawnictwa przygotowuje znajdziecie czytając wpis z 30. XII.2008 roku pt. World Flag Records Crew. Od tamtej pory do ekipy włączył się Andrzej Widota (tłumaczenia, miksy i remiksy...) a Bogdan Kiwak zyskał dodatkowy adres mailowy : bogdankiwak@gmail.com
W przygotowaniu jest już nowa płyta Karpat Magicznych pt. " Acousmatic Psychogeography". Planujemy także wydanie katalogu - książki ze zbiorem moich tekstów.Zainteresowanych naszą muzyczną działalnością zapraszamy od nowego roku na stronę : www.cybertotem.eu
Na mojej focie górski rejon na pograniczu Serbii i Bułgarii.

CYBERTOTEM REMIX PROJECT c.d.

2009-12-11T06:16:00.000-08:00

Płyta schowana jest w kopercie z tekstem nt. możliwego, leczniczego wpływu słuchania 11 utworów w sposób uważny. Oto tekst z wewnętrznej koperty :

Odtruwająca mieszanka dźwiękowo-muzyczna CRP, wzorowana na UTINAM – esencji indiańskiej (UTINAM - Oryginal Indian Essence).

Mieszanka Cybertotem Remix Project składa się z 9 składników - wibracji dźwiękowych : CENTRUM / HATI / RAMUNAS JARAS / TREPANG / DUBCORE / EMITER / WIDOTA / ACCOMPLICE AFFAIR / STYCZYŃSKI – o starannie dobranych właściwościach i w przemyślanych proporcjach. Brzmienie mieszanki nie jest zwykłym przejawem muzyki , jest to esencja muzyki o właściwościach odtruwających i zapobiegającym chorobom. Słuchając esencji Cybertotem Remix Project w świadomy sposób, oczyszczamy i harmonizujemy wszystkie poziomy naszego ciała i ducha. Liczba 9 ma znaczenie magiczne i dlatego, tylko połączenie wymienionych dziewięciu składników daje niezwykłą moc uzdrawiającą. Zaleca się przyjmowanie mieszanki CRP raz dziennie 2-3 razy w tygodniu. Proces przyjmowania mieszanki CRP można dzielić z innymi o ile jest to działanie niekomercyjne. Mieszanka CRP działa jak afrodyzjaki naturalne, zapobiega depresjom wywołanym obcowaniem z mediami, szołbiznesem i uodparnia na negatywne, kancerogenne wpływy tzw. instytucji kultury oraz skutecznie leczy zobojętnienie artystyczne, nazywane także „budyniowatością mentalną”.

Składniki mieszanki brzmieniowej CRP - odpowiadają ideowo działaniu 9 magicznych ziół : ...

i tu następuje wyliczenie roślin i ich właściwości.....

Grafika buddyjska obrazująca zjednoczenie pierwiastka męskiego i żeńskiego (słynne pośród beatników Yab-Yum...) ma unaocznić błogostan pełni pojawiający się po uważnym przyjmowaniu mieszanki dźwiękowej CRP.

CYBERTOTEM : REMIX PROJECT

2009-11-23T10:40:00.000-08:00

Po małych zmianach i modyfikacji okładki oddałem do produkcji płytę z remiksami i utworami zainspirowanymi dronami z moich utworów : Dolphin's Death i Cyber Totem. Na płycie znajduje się aż 11 utworów (!) co daje ponad godzinę urozmaiconych ale mocnych wrażeń. Wykonawcy i autorzy to : Centrum, Emiter, Trepang, Ramunas Jaras, DubCore, Andrzej Widota (The Band of Endless Noise), Accomplice Affair, Hati. Niektóre zespoły lub wykonawcy przygotowali kilka różnych utworów i musiałem (!) umieścić po dwa utwory : Hati, Centrum, Ramunas Jaras. Na płycie sąsiadują ze sobą utwory muzyków bardziej i mniej doświadczonych, o zupełnie innych zainteresowaniach muzycznych i poglądach na sztukę... Wraz z płytą narodził się także mój solowy CYBERTOTEM PROJECT oraz autorska strona internetowa : www.cybertotem.eu

Z prawdziwą przykrością musiałem zrezygnować z kilku nagrań (muzycy z USA, SK, CZ), które we fragmentach opublikuję na stronie Projektu Cybertotem, tam znajdą się także szczegóły nt. artystów i sesji nagraniowej.

Jedynym dystrybutorem płyty będzie od grudnia 2009 portal : www.serpent.pl

"15 !"

2009-11-02T09:27:00.000-08:00

To mini płytka CD z jednym utworem - to remiks muzyki granej podczas eventu "Wózek Warhola" wykonany przez Andrzeja Widotę. Płytka jest okazjonalnym dodatkiem do wydawnictwa dokumentującego Projekt : Warhol Wróć ! / Warhol Come Back! (60 x 24 cm, dwustronny druk, tekst polski/angielski, kikadziesiąt fotografii, po złożeniu o wym. 12 x 12 cm, wydany w ramach Festiwalu Karpaty Offer). Płyta jest bezpłatna i adresowana jedynie do koneserów.

Bogdan Kiwak i Anna Smoter wykonali wszystko to co było potrzebne i co widać na okładce ("wózek Warhola na tle Muzeum -manggha- !) - pierwszy nakład wykonano na przełomie pażdziernika i listopada 2009.

Magic Carpathians SOUNDWALK

2009-08-03T02:34:00.000-07:00

Zainteresowanym polecam relacje (ze szczegółami technicznymi) z terenowych nagrań podczas wyprawy do Sapmi (Laponii) - daleko poza Kręgiem Polarnym na terytorium Szwecji i blisko granic z Norwegią i Finlandią. Z pewnością zaowocują one wydawnictwem i jest okazja aby prześledzić jak powstają tego rodzaju dokumentacje.
Zapraszam także do innych wpisów na temat tej wyprawy oraz do galerii fotografii powiązanych z dokładna mapą terenu wyprawy.

FOTA SOPATOWIEC

2009-06-04T12:21:00.000-07:00

Fota na back cover płyty SOPATOWIEC CONCERT ; od lewej : Andrzej Widota, Marek Styczyński, Gosia Kacner, Anna Nacher, Eric Arn, Piotr Pietrzak , Mirek Badura czyli wszyscy bezpośrednio "zamieszani" w sesje nagraniową, koncert i celebrację 10-lecia Karpat Magicznych za wyjątkiem ekipy filmowej : Waldka Czechowskiego i Adama Wicher. Ci ostatni są na fotach towarzyszących płycie dvd : Carpathians TV - Sopatowiec Session.

MUZYKA TYBETU

2009-05-14T01:02:00.000-07:00

Alicja M. podsyła mi świetne foty ze swej podróży po klasztorach w Nepalu i Indiach. Wydało mi się, że cennym uzupełnieniem do naszych nagrań ( WFR 017/2007 : "NEPAL&INDIE - field recordings by marek styczyński & anna nacher") z takich właśnie miejsc, będzie pokazanie jak wygląda sala do praktyki (ceremonie, puja ) gdzie stale jest obecny dźwięk i muzyka.
Kontakt do bogdana Kiwaka : bogdankiwak@vp.pl

SAMBUCUS & GINKO :MANNGHA /KONCERT 2 : WABI / SABI / SHIBUMI/

2009-05-08T04:04:00.000-07:00

To nagrania z drugiego koncertu (19.01.2007r.) Karpat Magicznych z Vlastislavem Matouskiem (flet shakuhachi) w Muzeum MANGGHA w Krakowie. Nagrania te udostępniliśmy światu w 2008 roku, poprzez małe wydawnictwo z Wielkiej Brytanii, pod tytułem " Sambucus & Ginko" (Sambucus nigra to nazwa łacińska bzu czarnego, z jego drewna buduje się fujary pasterskie, a Ginko to nasza domowa przeróbka nazwy łacińskiej Gikgo biloba - miłorząb, znany w Japonii jako "drzewo świątynne". Na naszym balkonie uprawiamy ponad 2 metrowy okaz tego drzewa.

Płyta "Sambucus&Ginko" została doskonale przyjęte i recenzowana niezwykle pozytywnie. Wydawnictwo zwyczajowo operuje małym nakładem i nie wznawia raz wydanych tytułów i dlatego, po odczekaniu roku, zdecydowaliśmy się udostępnić te nagrania w identycznej formie ( Bogdan jest autorem okładki zarówno naszej jak i angielskiej wersji płyty) z numerem katalogowym WFR 024/2009.

To jedne z najmocniejszych nagrań koncertowych Karpat Magicznych i nie nadaje się dla miłośników popu... Garstce tych, którzy nie boją się konfrontacji z Nieuchronnym... polecam!

Pierwszy koncert wydaliśmy jako WFR 005 i w opisie tego wydawnictwa (wpisy z 2008 roku) znajdziecie więcej szczegółów i link do recenzji nagrań z drugiego koncertu w "manggha".

Kontakt do Bogdana Kiwaka : bogdankiwak@vp.pl

THE CURATORS

2009-05-08T03:55:00.000-07:00

No i już prawie gotowa jest nowa płytka z muzyką naszych przyjaciół z Berlina. To niezwykły projekt artystyczny Jacka Slaskiego i Ani Krenz z Galerii ZERO. Jacek zawsze był blisko muzyki i wcześniej czy później musiał sam spróbować! To dla naszej serii wyjątkowa płyta gdyż nie jesteśmy regularnym wydawnictwem muzycznym ale .... jest wiele powodów aby chętnym pokazać ten właśnie projekt. Zobaczcie też na www. myspace.com/thecuratorsberlin

Numer katalogowy : WFR 026/2009 ! Kontakt do Bogdana Kiwaka : bogdankiwak@vp.pl

KONCERT NA STACJI KOLEJOWEJ -dalszy ciąg

2009-04-26T00:21:00.000-07:00

Pink Baret grał w składzie : Pavol Kubalik (gitara, śpiew), Lubas Koptak (gitara basowa) i Martin Smatana (perkusja). W przepastnych archiwach udało się odszukać fote wykonaną w Starym Sączu (przed pierwszym wspólnym graniem "Karpat...: i "...Bareta". Naszych gości ze Słowacji oczarował sklep z "Pink" w nazwie....

Artykuł pochodzi z magazynu STANICY i zapowiada wspólny koncert i nagranie.

RAILWAY STATION - CONCERT

2009-04-20T00:05:00.000-07:00

No i jest WFR 025 czyli ćwierć setki wydawnictw naszej "Flagowej" biblioteki muzycznej! Jak przystało na wędrowców to zapis koncertu na stacji kolejowej ... Tytuł trochę kokieteryjny gdyż ta "stacja kolejowa" to jeden z ciekawszych ośrodków sztuki współczesnej w Europie, ale.... To ALE polega na tym, że jest to jednocześnie czynny przystanek kolejowy w Żylinie (SK), nazywa się STANICA czyli stacja i graliśmy tam także w czasach kiedy była lekką ruiną z wielkim dołem w miejsce podłogi !

Na płycie są bardzo starannie opracowane nagrania koncertowe ze Stanicy, lekko tylko poprawione w NS Studio. Koncert został zaaranżowany specjalnie pod te nagrania i zgromadził sporą publiczność. Pink Baret (pisownia B. specjalnie skrócona) to przytomni muzycy i koncert był całkiem interesujący.

Na okładce znajdziecie foty Bogdana, które zrobił podczas koncertu i akcji : "fotografia organiczna" obok budynku Stanicy. A to "obok budynku" to też ciekawa opowieść : to tworzący się ogród - park z zielenią ale i obiektami sztuki. Kiedyś ma to być "zvukova zahradka" czyli ogród dźwiękowy". Zaprojektowałem kilka urządzeń dźwiękowych ale .... jeszcze nie czas?!
KONTAKT do Bogdana Kiwaka : bogdankiwak@vp.pl

KONCERT NA STACJI KOLEJOWEJ

2009-04-05T03:45:00.000-07:00

Pracujemy z Bogdanem nad specjalnym wydaniem rejestracji koncertu Karpat Magicznych ze słowacką formacją Pink Barrett. Wszystko wymyślił, filar STANICY w Żylinie, Robo Blasko i nazywało się to początkowo : Lost Project. Do wspólnego koncertu doszło : w Starym Sączu, potem w Koszycach i na koniec w Żylinie. Robo zajmuje się fotografią i klasycznymi formami filmowymi ale zaproponował nam i PB pomieszanie wszystkiego razem w celu wytworzenia specyficznego środowiska sprzyjającego improwizacji. Koncert ze Stanicy ( S. to ośrodek sztuki współczesnej, świetnie urządzony w starym przystanku kolejowym w Żylinie...) został starannie nagrany i zmiksowany w Żylinie, a troszeczkę poprawiony w NS Studio. Pierwotnie miała to wydać Stanica ale Robo poszedł w politykę... czas ucieka i zrobimy to sami. Jeszcze trochę potrwają przygotowania ale już teraz możemy pokazać kilka fotek jakie wykonał podczas koncertu Bogdan.
(cdn...)

International Improvisation Supergroup

2009-03-08T05:47:00.000-07:00

Z inicjatywy Jacka Slaskiego - dziennikarza, wydawcy, muzyka i kuratora berlińskiej Galerii Zero, powstał projekt IIS : Anna Nacher, Harri Sjostrom, Wolfgang Seidel, Marek Styczyński.

Spotkaliśmy się w Berlinie i już pierwsza próba, jaka odbyła się 19.04.2007 roku w sali BALLHAUS NAUNYN, pokazała, że rozumiemy się świetnie w przestrzeni free music.

Harri Sjostrom to "maszyna" improwizacji saksofonowej i muzyczny partner wielu sław amerykańskiego jazzu. Wolfgang Seidel jest nietuzinkowym perkusistą grającym na przebogatym zestawie bębnów, werbli, gongów, czyneli i marimbie (!). Ale nie tylko... tworzy także instalacje dźwiękowe (np. instalacja D.I.A.L.O.G) i współpracuje z Conradem Schnitzler'em (współzałożycielem Tangerine Dream i Kluster...!), jednym z najważniejszych postaci awangardy elektronicznej w Niemczech.

Po udanym koncercie w Ballhaus Naunyn (zarejestrowanym w znakomity sposób oraz udokumentowanym na video), wszyscy muzycy wrócili do własnych zajęć i nie udało się, jak dotąd, projektu Jacka ożywić na innych scenach...

Aby został ślad po tym projekcie, a może też dla dania mu nowej szansy, postanowiliśmy ujawnić płytę, opracowaną wcześniej jako demo IIS. Zawiera ona robocze nagranie z próby, jakie dokonał dla nas w systemie DAT Wolfgang Seidel, podczas pierwszego spotkania 19.04.2007 r.

Do tego sposobu komunikowania się muzyką, brzmieniem i sposobem kolektywnej improwizacji bardzo chętnie powracamy. Dlatego też postanowiłem opublikować zapis pierwszego spotkania i jego muzycznych efektów (w 100 % improwizowanych) co daje pojęcie o muzyce jako języku.
Więcej informacji oraz archiwalne foty z tego projektu (oraz z akcji muzycznych Conrada Schnitzler'a i Wolfganga Seidel'a) możecie szukać w archiwum Galerii Zero.
Numer katalogowy płyty to WFR 023/2009.

SOPATOWIEC SESSION DVD

2009-03-01T01:58:00.000-08:00

DVD z numerem WFR 022 (WFR 021 jeszcze w przygotowaniu) to pierwsze nasze filmowe ujawnienie. W ok. 18-sto minutowym filmie zrealizowanym przez Waldka Czechowskiego dokumentalistę, podróżnika, badacza kultury, poetę, działacza społecznego i ekologicznego...zawarta została relacja z sesji nagraniowej na Sopatowcu, w Beskidzie Sądeckim. Sesja odbyła się z okazji 10-lecia pracy Karpat Magicznych w październiku 2008 roku. Do celebracji koncertu i nagrań zaprosiliśmy Erica Arna (Primordial Undermind, USA) i Andrzeja Widotę (The Band of Endless Noise, Ślask). Film jest relacją z sesji ale także pokazuje doskonale gospodarstwo Gosi Kacner czyli "Sopatowiec". Płytce towarzyszy obszerny opis w wersji polskiej i angielskiej oraz kilka fotek pod hasłem : Sopatowiec Session : who is who ?

Waldek świetnie uchwycił atmosferę Sopatowca i nasz system pracy, są w filmie wypowiedzi Erica, Andrzeja, samego reżysera, publiczności. My powstrzymaliśmy się tym razem od gadania...

Sesja na Sopatowcu ( w studiu i sali koncertowej zaaranżowanym w przystosowanej stodole z widokiem na Beskid Sądecki, Dunajec i Gorce) okazała się niezwykle interesująca i zaowocuje nową płytą Karpat Magicznych, płytą koncertową oraz płytką reportażową z sesji. Ta ostatnia, zrealizowana bardzo dobrze przez Mirka Badurę, jest właściwie gotowa i będzie miała numer WFR 021.

Dwa nagrania solowe Ani (w jednym pięknie i dyskretnie towarzyszy Jej Andrzej Widota) z sesji ukażą się w Holandii... ale to już inna bajka.

ORGANIC PHOTOGRAPHY / ECOTONE WORKS

2009-01-30T09:29:00.000-08:00

Płyta wraz z książeczką-albumem z serii 12x12 wydana została podobnie jak Queen of Snow (WFR 016 / 2007). Tym razem główną część wydawnictwa stanowi album fotogramów powstałych podczas akcji fotograficznych z zastosowaniem technik bezkamerowych. Fotogramy zostały wyhodowane w "uprawach" fotograficznych. Książeczka zawiera teorię i dokumentację tych akcji (także w języku angielskim), które przeprowadziliśmy w Polsce i na Słowacji. Do książeczki dodaliśmy CDR z wyborem kilku utworów skomponowanych i zrealizowanych studyjnie.
Fotogramy organiczne i wybór utworów łączy pojęcie "ekotonu", stosowane w naukach przyrodniczych na określenie strefy nakładania się odmiennych środowisk (np. morza i lądu, łąki i lasu ). W strefie tej dochodzi nie tylko do prostego nałożenia się odmiennych środowisk ale także do wytworzenia całkiem nowych jakości (nisz, gatunków, przystosowań). Z tego powodu strefy przejściowe (ekotony) są zazwyczaj bogatsze przyrodniczo. W muzyce prezentowanej na płycie łączymy brzmienie instrumentów muzycznych z nagraniami terenowymi, stosujemy nałożenia i powtórzenia oraz świadomą hybrydyzację dążąc do uzyskania nowych form i bogatszego środowiska brzmieniowego.

Podczas jednego z koncertów w Muzeum -manggha- w Krakowie, połączyliśmy improwizację muzyczną z wyświetlanymi fotogramami organicznymi.

Płyta zawiera 6 utworów o łącznej długości ok. 27 minut zrealizowanych w studiach. Numer katalogowy wydawnictwa : WFR 020 /2008.

OTHER THINGS

2009-01-30T08:51:00.000-08:00

To jest dokładnie tak jak w podtytule : music for fun / radio / limited editions : 1998 -2008.

Płytkę opublikowaliśmy z okazji 10-lecia Karpat Magicznych i aby "nie wszystko umarło" zebraliśmy utwory wykorzystane na składankach, płytach promujących festiwale, pisma i wydawnictwa lub umieszczane jedynie w sieci. Wiele z tych utworów powstało w studiu, wymagało dużej pracy i byłoby szkoda aby muzyka ta przepadła w rozproszeniu. Wybraliśmy 12 z kilkudziesięciu utworów i wypełniły one ponad 75 minut. Nagrania pochodzą z wydawnictw, które ukazały się w : Polsce (3), we Włoszech (1), Wielkiej Brytanii (1), USA (3), Słowacji ( 1), Niemczech (1) i Szwecji (2).

Dla wielu słuchaczy to zaskakujące zestawienie odsłaniające jeszcze inne oblicze KM...?

Na okładce wykorzystaliśmy rysunek Jozefa Tusana, który wpadł mi w oko podczas kolejnej wizyty w żylińskiej Stanicy. Podmalowaliśmy tylko symbol wody i ognia oraz zagęściliśmy hamburgery wirujące wokół. Często tak właśnie czuliśmy się podczas 10-letniej podróży pojazdem Karpaty Magiczne. Uwierzcie mi : trudno zachować równowagę pośród latających hamburgerów!

Bogdan dodał jeszcze kilka fotek z koncertów i sesji nagraniowych oraz numer katalogowy WFR 019 / 2008.
P.S.

Ania i ja nie przypominamy osobnika z rysunku, rozumiemy jedynie jego sytuację.

WARSZAWA / CONCERT

2009-01-30T08:24:00.000-08:00

Jeszcze jedno wydawnictwo zawierające fragmenty koncertu Karpat Magicznych z 2003 roku... tym razem w wyjątkowym składzie : Anna / Marek / Tomek Radziuk i Wojcek Czern. Miejsce też interesujące : Jazzgot Dramatyczny Club. Graliśmy we wszystkich trzech lokalach klubu Jazzgot w Warszawie i ten był drugim z kolei.

Płyta jest długa ( 55' 20") i zawiera swobodne improwizacje nt. kompozycji jakie znalazły się na regularnym albumie CD pt. "Euscorpius carpathicus" wydanym przez OBUH Records. Wojcek Czern to właściciel i strażnik analogowego studia i całego wydawnictwa OBUH ale także świetny muzyk. Podczas tego koncertu grał na wielkim syntezatorze Moog z pionową krosownicą i tymi wszystkimi niezwykłymi walorami starszych typów tego instrumentu. Nasze koncerty w Jazzgocie były zawsze udane i gromadziły sporo ludzi ale ten był szczególnie swobodny i inspirujący do improwizowania. W tekstach Ani jest sporo prawdy o naszym życiu w 2003 roku i fragment o makaronie...nie jest wcale reklamą! Muzycznie to były bogate czasy i do Warszawy jeszcze chciało się jechać...

Na okładce Bogdan wykorzystał nocną fotografię Pałacu Kultury i Nauki (tam mieścił się Jazzgot) w Warszawie wykonaną przez Nataszę Styczyńską oraz ksylografię z Nepalu.

NEPAL & INDIE

2009-01-30T03:40:00.000-08:00

Seria World Flag Records powinna się zaczynać od tych nagrań... To pierwsze moje nagrania terenowe, wzbogacane oczywiście późniejszymi rejestracjami . Nie mogę jednak zapomnieć o samotnej wyprawie o 4 rano na wzgórze Svajambhunath, na skraju Katmandu w Nepalu. Sam akt rejestracji dźwięków otoczenia i uważnego słuchania (każdy kto założył słuchawki chociaż raz i słuchał otoczenia poprzez czuły mikrofon, doznał z pewnością ważnego doświadczenia świadomego słuchania) miał dla mojej muzycznej drogi fundamentalne znaczenie. Bez doświadczenia nagrań na świętym wzgórzu Svajanbhunath, nie mogła by powstać - z pewnością najlepsza płyta grupy Atman - "Personal Forest", wydana jako kaseta w Polsce, jako płyta winylowa w Niemczech i jako CD w USA !

Wcześniej miałem nieco podobne doświadczenie skupionego słuchania podczas nurkowania. Słyszy się wtedy własny puls, czuje membrany w uszach i doświadcza odmienności środowiska. Te doświadczenia posłużyły mi potem do projektowania i realizowania w studiach "niezwykłych" dla wielu brzmień. Dość wcześniej zrozumiałem, że nie jesteśmy w stanie wykreować brzmień innych niż te, które wcześniej słyszeliśmy lub odczuwaliśmy w inny sposób. Dlatego ważne jest aby uważnie słuchać ! Dlatego środowisko akustyczne akademii muzycznych wydaje mi się dość jałowe. Wszystko co tam słychać ciekawego pochodzi spoza zachodniej muzyki klasycznej. Kolejne wyprawy w Himalaje przynosiły nowe rejestracje ale także ważne doświadczanie skrajnie odmiennych środowisk akustycznych. Pierwsze nagrania terenowe włączone do muzyki realizowałem już w latach 80-tych ubiegłego wieku, pierwsze nagrania w Indiach i Nepalu zrealizowałem w roku 1991.

Pra-wydawnictwo zawierające nagrania terenowe z wyprawy w 1991 r. to była kaseta z serii FLY Music wydana około 2004 roku. To wtedy pojawiło się określenie (zawarte w tytule kasety) "muzyczny notes z podróży" i stąd się wziął tytuł naszego tekstu w Przekroju : muzyka podróżna. Z tych doświadczeń pochodzi też nasz tekst pt. Ucho w przestrzeni, opublikowany w magazynie Architektura&Bussines. Przy redakcji materiału na wspomnianą kasetę do nagrań terenowych dodałem studyjną prezentację brzmienia instrumentów tybetańskich zrealizowaną w studiu -Dworek Białoprądnicki- w Krakowie.

Wraz z kasetą pt. Buddyjska Muzyka Tybetu, były to pierwsze i jedyne ówczesne wydawnictwa z tego kręgu kulturowego, opracowane i wydane w Polsce. Modyfikacją tej kasety była płyta CD dodana do naszej książki pt. "Ucho Jaka - muzyczne podróże od Katmandu do Santa Fe" (Bezdroża 2003) oraz mini CD pt. "Tibet Vibes 2008", wydany i rozprowadzany bezpłatnie w ramach kampanii na rzecz kultury Tybetu przy tzw.: sportowej (!?) olimpiadzie w 2008 r.

Płyta wydana w serii WFR (WFR 017/2007) zawiera opisane, wczesne nagrania terenowe uzupełnione rejestracjami z wyprawy do Nepalu w 1999 roku. Spotkaliśmy wtedy młodziutkiego tulku w starym klasztorze w Dolnym Mustangu. Zaśpiewał nam wraz z chłopcami-mnichami na dachu tej gompy... magic Himalayas for Magic Carpathians ! OM !

Płyta ozdobiona jest wizerunkiem Buddy siedzącego pod drzewem Bodhi , jest to nawiązanie do jednej z rejestracji terenowej ; śpiewu ptaków w koronie symbolicznego drzewa Bodhi z Sarnath Park w Indiach, któremu uparcie towarzyszyły odgłosy pracy wiertarką...

QUEEN of SNOW

2009-01-30T02:24:00.000-08:00

To pierwsze wydawnictwo w naszej serii nieco inaczej opakowane i zawierające książeczkę o wymiarach 12x12 cm. Książeczka okazała się konieczna dla udokumentowania cyklu działań . Były to : specjalnie zaaranżowane sesje fotograficzne z udziałem fotografika Bogdana Kiwaka, zimowe nagrania terenowe o różnym charakterze ; rejestracja dźwięków otoczenia i kreowanych dźwięków otoczenia, praktyka komponowania w czasie realnym oraz terenowe badanie tego, co najlepiej oddaje autorskie określenie - "soundtaste".

Na realizację utworu "Queen of Snow : Winter Carpathians Soundtaste" złożyły się cząstkowe prace wykonane pomiędzy 2004 a 2007 rokiem!

Warstwa muzyczna to brzmienie zamarzniętego Dunajca, improwizacje głosowe (lamentacje) oraz próbkowanie dźwięku (sampling), zapętlanie próbek (loops) zrealizowane przez Annę Nacher oraz improwizowane partie wykonane na analogowym generatorze Badoog przez Marka Styczyńskiego.
Podczas naszego "soundwalk-u" nad brzeg Dunajca było 15 stopni mrozu! Zarejestrowaliśmy w tych warunkach dźwięki łamiącego się lodu, płynącej kry, śniegu, płynącej w przeręblach przechłodzonej wody, a także brzmienie rozpadania się cieniutkich tafli lodu i odgłosy stukania soplami w grubą pokrywę lodową skuwającą rzekę. Rejestracje dźwięków otoczenia miały na celu uchwycenie zimowego brzmienia Dunajca dla sprecyzowania różnicy pomiędzy brzmieniem otoczenia (środowiska brzmieniowe, krajobraz akustyczny) w lecie i zimie. Takie różnice są postrzegane przez rdzenne kultury i np. u Innuitów dostosowuje się do nich techniki ekspresji : " Inuit vocal techniques underscore this relationship to the environment, especially as regards the acoustic environment" (...) "The summer soundscape is dense compared to winter, when the silence of the ice pack hangs heavily, disturbed only by the whistling wind".- Philippe Le Goff (cytaty z rozdziału katalogu sztuki Innuitów pt. "Innuit -when words take shape").

Utwór, w wersji zanotowanej na płycie, ma 23' 30'' długości i jego początkowy fragment można usłyszeć na www.myspace.com/carpathians.

Praca przy projekcie Queen of Snow była dla nas bardzo owocna i posłużyła do zbudowania nowej przestrzeni działania, bliskiej praktyce psychogeografii.

Nakład wydawnictwa jest limitowany i numerowany.

STOCKHOLM CONCERT

2009-01-29T11:01:00.000-08:00

Po raz pierwszy do Szwecji dopłynęliśmy promem w maju 2003 roku... W kolejce do odprawy paszportowej i celnej otaczał nas tłum rodaków uzbrojonych w wędki... Nigdy nie widziałem więcej wędkarzy razem ! Okazało się, że wędka w garści miała uwiarygadniać odpowiedź na pytanie : w jakim celu przybył pan do Szwecji? Każdy facet odpowiadał krótko : "fiszing" i wywijał wędką. Wszyscy "wędkarze" mieli wąsy i spracowane (od wędkowania...) dłonie. Ot, bogaci wędkarze z Polski...pamiętajmy, że był to 2003 rok. Nie mieliśmy wędki i wpadliśmy w strach ale okazało się, że bycie muzykiem, posiadanie instrumentów muzycznych i zaproszenia na koncert do stolicy Szwecji był miłym urozmaiceniem dla celników. Koncert zagraliśmy na ostatniej, otwartej na miasto kondygnacji wielkiego budynku Kulturhuset. Wieczór występowaliśmy my i Appart Organ Quartet, organowy kwartet z Islandii. Dziwne zestawienie... ale organizacja koncertu, hotel i pierwsza wyprawa w interior, ze znajomym szwedzkim dziennikarzem, uczyniła nas wiernymi fanami Szwecji. Po tej wyprawie już nigdy nie zdecydowaliśmy się na prom, zmieniły się czasy, ubyło wędkarzy z Polski i wielokrotnie ponawialiśmy wyprawy na Północ, aż po krąg polarny. Płyta ma trochę ponad 27 minut i zawiera fragmenty naszego pierwszego w Szwecji koncertu. Graliśmy w duecie. Nagrania wydobyłem z archiwum dopiero w 2007 roku i włączyliśmy je, po redakcji, do katalogu WFR pod numerem 015.

Na okładce Bogdan umieścił jedną z moich fotografii wyrytych w skale i malowanych (obecnie odnawianych co kilka lat) ochrą, bardzo starych mistycznych znaków, na odwrocie znajdziecie fotografie z Anią, zrobioną podczas instalowania sprzętu na scenie Kulturhuset.

World Flag Records CREW

2008-12-30T08:54:00.000-08:00

Ta plastyczna wizja, autorstwa Bogdana Kiwaka pokazuje ekipę WFR i wiele aspektów naszej pracy... Ekipa Flagi Świata to (od lewej) : Mirek Badura - doskonały w terenowych akcjach typu "field recordings" i "sound walk" oraz wielki talent elektromechaniczny : wie jaki drucik z jakim należy połączyć aby "działało". Na focie uchwycony w akcji rejestrowania brzmienia mofety w okolicach Muszyny. Dalej trudno nie zauważyć Kotsi Abury, która dyskretnie zawiaduje WSZYSTKIM (jak widać w dolnym prawym rogu kolażu). Dalej to ja - Marek Styczyński, grający na bułgarskim flecie kaval w Alpach Julijskich... i na fujarze pasterskiej ze Słowacji w Krakowie. Z mojej prawej jest Piotr Pietrzak w NS Studio, czyli w robocie (za konsoletą!) i tajemniczo uśmiechnięty Bogdan Kiwak w czapce, którą kupił sobie podczas naszej wyprawy w Piryn w Bułgarii. Piryn, z naszym ulubionym szczytem Vihren widac w tle "wizji". Bogdan to oczywiście "oprawca" plastyczny WFR i fotografik. Anna Nacher w trzech postaciach zajmuje lewy dolny kwartał i pokazuje różne gitary i mini harmonium. Te trzy postaci to jedynie "przykrywka" dla prawdziwej działalności Pani doktor. W błękitnej koszulce z Kalifornii to znowu ja, tym razem gram na muszli (koncha) na Korsyce... Całość zamyka Piotr za stołem mikserskim i komputerem podczas nagrywania naszego koncertu w ...Beskidzie Sądeckim. Na monitorze widać graficzne przedstawienie fragmentu nagrania tzw. Sopatowiec Session ! Jeżeli uda się Wam zapamiętać melodię z monitora to sobie sprawdzicie jak wyjdzie płyta, czy czasem nie oszukujemy...

Mam nadzieję, że wizja Bogdana urozmaici czytanie opisów kolejnych naszych wydawnictw i zwróci Waszą uwagę na to, że podstawą naszej niełatwej pracy i niezrozumiałych powodów podejmowania się jej, jest to co opisałem na innym blogu we wpisie pt. "No i po nowiu" czyli tzw. "frajda" = przyjemność. Poza bogatą sferą dźwięków płynie ona także z kontaktów i pracy z niebanalną ekipą.

DIDJERIDU w muzyce nietradycyjnej

2008-12-29T09:36:00.000-08:00

Didjeridu to intrygująca trąba Aborygenów. Wykonywana jest przez ludzi w kooperacji ... z termitami i pochodzi właściwie z części Australii, a konkretnie z Ziemi Arnhema, gdzie rosną odpowiednie gatunki eukaliptusa. Podobnie jak fujara pasterska, a wcześniej flet shakuhachi, sitar i tabla, została "odkryta" dla całego świata przez "nowe plemiona" wędrujące po całym świecie i bez oporów (ale z szacunkiem) włączające niezwykłe instrumenty do muzyki rave, techno, eksperymentalnego rocka, nowego jazzu itd. itd. Wielu ludzi oskarża to zjawisko o naiwność, brak szacunku, dyletantyzm... Jest wiele prawdy w tych oskarżeniach ale czyż dla kultury (także muzycznej) nie ważniejsze jest przywracanie do życia zapomnianych lub nieznanych instrumentów? Z "poważnego" leżenia w muzeach nic nie wynika i także naiwnością jest sądzić, że takie podejście ma jakiś wpływ na współczesną kulturę. A didjeridu jest instrumentem, którego się nie zapomina! Technika gry (a szczególnie jedna z nich; z zastosowaniem tzw. oddechu kołowego) i wibracje pełne alikwotów, zjednały temu instrumentowi wielu wiernych zwolenników. W samej Australii didjeridu także stało się nagle (! bo od tysięcy lat...) popularne poza miejscami gdzie naturalnie można go znaleźć (wyjedzone przez termity pnie wydają inny rodzaj dźwięku przy uderzaniu kijem... i tak się "zbiera" prefabrykaty do wyrobu trąb) i gdzie ciągle żyją wprawni budowniczowie.
W mojej muzyce stosuję czasami didjeridu i mam bardzo piękne trąby wykonane w Australii. Na płycie znajdziecie 7 utworów z didjeridu, wybranych z 6 albumów wydanych w USA i Polsce.
Obok didjeridu użyto w nagraniach także dfrewnianych klaskawek i czuringi, także oryginalnych i australijskich. Klaskawki to dwa patyki z twardego drewna, którymi stuka się o siebie wydobywając wysoki, krótki dźwięk. Czuringa (stosowałem dwie czuringi wykonane dla mnie przez Aborygenów znających ich los w moich rękach!), to : "...prototyp duszy zewnętrznej... najświętszy i najważniejszy, w całym świecie przedmiot... główny instrument skuteczności działań magicznych...." w : Bronisław Malinowski w "Mit,magia, religia" PWN W-wa 1990, s. 130. Moje czuringi to kawałki drewna ozdobione symbolami zwierząt totemicznych klanu wykonawców (tropy strusia oraz ryba). Wprawione w ruch na kawałku sznurka wydają warczący dźwięk, od którego pochodzi polska nazwa : warkotka.

Płyta ma blisko 43 minuty długości i jest pięknie ozdobiona fotografiami moich trąb i detalami ich zdobienia. Pracując z didjeridu odkryłem, że dźwięk tej trąby w części odpowiada głosom fok szarych z Bałtyku! Dzięki temu udało sie nam nagrać dwie "morskie" płyty z takim właśnie eksperymentowaniem.

FUJARA DETWIAŃSKA w muzyce nietradycyjnej

2008-12-28T08:24:00.000-08:00

Płyta jest złożona z 7 utworów pochodzących z 6 różnych albumów (!) nagranych pomiędzy rokiem 1998 a 2007 rokiem, wydanych w USA i Polsce. Wszystkie te nagrania łączy niezwykły instrument, którym interesuje się od dwudziestu lat ; to fujara pasterska z Detwy na Słowacji.

Pierwotnie ten wielki flet (spotykałem instrumenty długie na 2,10 m !), na którym gra się trzymając go pionowo(!) pojawił się kilkaset lat temu w okolicach Poljany, wielkiej góry pochodzenia wulkanicznego w środkowej Słowacji. Rejon ten zamieszkują Podpolanie (jak nietrudno wydedukować...), a ich Góra z torfowiskiem powstałym w dawnym kraterze, chroniona jest parkiem krajobrazowym. Pasterska kultura tego regionu jest niezwykle interesująca i wiąże się z niegdysiejszym napływem Wołochów ale także z historycznym zjawiskiem "odchodzenia w góry", co wiązało się z obroną przed najazdami tureckimi. Pod wpływem tych czynników w rejonie Poljany zachowały się stare obyczaje, niezwykle oryginalne instrumenty i tradycje muzyczne. Unikalny strój i zwyczaj noszenia przez mężczyzn długich włosów splecionych w kilka warkoczy, dopełnia obrazu Podpolanów. Stolicą tego regionu jest wieś Detwa (Dietva) gdzie odbywa się latem wielki festiwal folklorystyczny i gdzie można kupić fujary wykonywane w tradycyjny sposób.

Fujara jest fletem unikalnym na skale światową i strażnikiem tradycji karpackiej muzyki kontemplacyjnej. Zawsze służyła do indywidualnego muzykowania i nie była instrumentem "rozrywkowym", do akompaniowania tańcom i zabawie. Główna część instrumentu wykonana jest z jednego kawałka drewna bzu czarnego i bywa ręcznie zdobiona. Fujara pasterska staje się tzw. osobistym instrumentem ( "intimny nastroj"), który towarzyszył właścicielowi często do końca życia.
Fujara ma jedynie trzy otwory palcowe i w grze na niej stosuje się tzw. przedęcia i dźwięki alikwotowe. Te ostatnie uzyskuje się we wstępie do gry, stosując krótką prezentację możliwości instrumentu ( i muzyka...) czyli tzw. "rozfuk". Prawidłowe wydobywanie dźwięku, właściwa intonacja i pewność techniki określana bywa gwarowym "fuko mu". Każdy adept gry na fujarze, chciałby usłyszeć to : "fuko mu" od słowackich wykonawców.

Fujara jest częścią kompleksu kulturowego, zbudowanego wokół bzu czarnego (Sambucus nigra), niewielkiego drzewa owianego starymi legendami i mitami, z którego wyrabia się w Europie kilkanaście różnych instrumentów muzycznych, ale także lekarstw i przetworów domowych. Dobierając utwory na płytę, starałem się pokazać różne możliwości fujary detwiańskiej, poza muzyka tradycyjną. Niezwykłe brzmienie instrumentu doskonale broni się w nagraniach oscylujących wokół nowego jazzu, elektronicznej muzyki kontemplacyjnej i eksperymentalnej. Użycie tego pięknego instrumentu w nagraniach płytowych ale także podczas naszych koncertów w USA, Szwecji, Francji, Niemczech, Szwajcarii i wielu innych krajach zainteresowało słuchaczy i fujara pasterska stała się dla nich odkryciem, podobnie jak kiedyś japoński flet shakuhachi czy trąba Aborygenów - didjeridu. Unikalność fletu z Poljany została doceniona i fujara pasterska znalazła się kilka lat temu na liście Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.

Ucząc się fujary odwiedzałem Detwę, wchodziłem na szczyt Poljany, miałem też możliwość słuchania gry muzyków tradycyjnych oraz setek nagrań. Ze względu na szacunek i miejsce fujary pasterskiej jakie zajmuje w kulturze Słowaków, proponuje jedynie poszerzenie zastosowania tego instrumentu, w zgodzie z jego pierwotnym przeznaczeniem : indywidualną i bardzo osobistą kontemplacją dźwięku.

Płyta ma aż 51 minut i wszystkie nagrania są zrealizowane w studiu. Czysto akustyczne nagrania improwizacji na fujarę pasterska solo wydaliśmy na płycie pt. Korsyka, której opis znajdziecie na tym blogu.

Bogdan Kiwak użył swoich fotografii kwiatów i owoców bzu czarnego oraz mojej kolekcji fujar pasterskich, którą prezentuję obok już nieistniejącej Galerii "Stary Dom" w Nowym Sączu. Istnieje także film video pt. "Droga do Detwy", który pokazuje naszą wyprawę po fujary pasterskie i pewnie zostanie udostępniony w formie "flagowego" dvd.

Zważywszy na to, ile drzwi na Słowacji otwarła mi moja fascynacja fujarą pasterską i ile przyjaźni zawdzięczam odwadze w jej popularyzacji, muszę potwierdzić jej magiczne działanie.

ANNA NACHER : WORKSHOPS Vol.1

2008-12-27T11:54:00.000-08:00

Od czasu do czasu Ania prowadzi warsztaty i nazywają się od czasu do czasu - Odzyskać głos. Nie jest to nauka śpiewu, nie jest to umuzykalnienie dla początkujących ale wspólna praca z emocjami i innymi barierami jakie pojawiają się w chwili kiedy chcemy swobodnie operować naszym głosem : krzyczeć, śpiewać, mówić, lamentować i szeptać. Wszyscy tego potrzebujemy i wszyscy mamy mniejsze lub większe problemy. Bywa, że część zajęć prowadzimy razem i do warsztatu Ani dodajemy kreatywne zabawy z instrumentami i inne elementy. Warsztaty Ani powstały z Jej własnych potrzeb i doświadczeń i są bardzo osobistą i bezpośrednią formą. Dla przybliżenia tego co na warsztatach się dzieje wybrałem kilka fragmentów zajęć nagranych podczas sesji w Słowenii (Festiwal Sajeta) oraz w karpackim ośrodku Sopatowiec w Beskidzie Sądeckim, a także podczas warsztatu prowadzonego przez nas na Kaszubach.

Na płycie znajdziecie 9 fragmentów naszych warsztatów, które słucha się całkiem dobrze i są one wynikiem intensywnych zajęć. Rejestracje te są także przykładem na to, że aby "odzyskać głos" powinniśmy zacząć od uważnego słuchania siebie i innych. To naprawdę niesamowite jak grupa różnych ludzi zaczyna pracowac razem i jakie daje to wyniki, także w sensie muzycznym. Warsztaty Ani trwają od kilku godzin (w wersji mini) do tygodnia. Idealny czas, to 3-4 dni zajęć. Takie warsztaty są normą w ramach Festiwalu Sajeta w słoweńskim Tolminie, gdzie Ania pracuje od kilku lat z grupą wspaniałych ludzi ale także w Sopatowcu. Płyta ma zatem także wymiar dokumentacyjny. Starałem się wybrać te fragmenty warsztatów, które są bardzo bliskie naszej własnej muzyce nagrywanej w ramach Karpat Magicznych lub mojego projektu Cybertotem.

Płyta nosi numer katalogowy 012 i wyprodukowaliśmy ją w 2006 roku. Na kopercie i samej płycie Bogdan Kiwak umieścił swoje fotografie z warsztatów Ani jakie wykonał w Tolminie (Sajeta Fest. 2006), główną fotę na okładce wykonałem w 2005 roku i znajduje się na niej "grupa tolmińska". Na YouTube można znaleźć fragment video z "delavnicy" (warsztatu) Ani podczas prezentacji w Tolminie, w sierpniu 2008.

Mt. Shasta Tour - USA 2006

2008-12-23T01:15:00.000-08:00

Płyta ma ok. 42 min i jest częścią nagrań naszych koncertów "na żywo" jakie zagraliśmy w kilku niezależnych rozgłośniach radiowych. Te ważne "grania" były częścią naszej trasy koncertowej po USA w 2006 roku, nazwanej "Mt. Shasta Tour." Shasta to nazwa wielkiej góry (ok. 4000 m n.p.m.) położonej na granicy Oregonu, która dzieli nazwę z jednym z ludów indiańskich zajmujących ten region. Stała się dla nas symbolicznym celem długiej podróży i obiecywaliśmy sobie wejście na jej grzbiet, mieliśmy też pewien osobisty plan, który zrealizowaliśmy jednak później i z Gerlachem w tle... Niezależne radia w USA to jest coś zupełnie innego niż komercyjne stacje bombardujące "nowościami" i przejętym przez korporacje językiem alternatywy. Pierwszy koncert jaki daliśmy podczas tej trasy to było radiowe "granie" w naszym ulubionym WFMU Free Form Radio w New Jersey NY. To była druga nasza wizyta w tym legendarnym radiu, które ma już niezłą kolekcję naszych nagrań. Mała kamieniczka zajmowana przez radio to wpływowy ośrodek niezależnej muzyki w USA ale także, poprzez internet, na świecie. Nasze pojawienie się w WFMU było jednocześnie potwierdzeniem naszej obecności w USA (wizy!) i udziału w festiwalu TERRASTOCK, który był obok trasy najważniejszym celem naszej wyprawy "za wielką wodę". Nasz koncert podczas Terrastock'u był, jak inne, transmitowany (streaming) internetowo "na żywo" przez to właśnie radio. Nagrania w radiu zrealizował Dan Gaeta i na płytce znajdziecie 2 z nich.

Na koniec trasy w 2006 roku (po ekscytującym pobycie w Kaliforni i koncertach w klubach, schronie przeciw atomowym ale także radiowym) zagraliśmy w uczelnianym radiu WNUR Chicago Sound Experiment. Te nagrania zrealizował Mike Corsa i możecie posłuchać jego pracy ( i naszej...) w 4 utworach. Całą trasę "Mt. Shasta" zakończyliśmy w Nowym Jorku, koncertem w klubie "Tonic" (już nie istniejącym w tamtym miejscu). Wiele wpisów z wiosennej trasy w USA, w tym kilka naprawdę barwnych z Kalifornii, znajdziecie na moim blogu.

Flagowa płyta o numerze katalogowym 011, ma kilka ciekawostek plastycznych. Bogdan Kiwak zamieścił rysunek z serwetki jaki popełnił Larry Rodriquez, nerwowo bazgrając podczas przygotowań do naszego koncertu w Seattle. Na innej serwetce, tym razem firmowej Southwest Airlines ( lataliśmy tymi liniami po całych Stanach i niejedną taką serwetką zgniotłem ze strachu przy kowbojskich startach i lądowaniach), która ozdobiona jest schematyczną mapą USA, wyrysowałem czerwoną linią przebieg "Mt.Shasta Tour" i Bogdan to pięknie zreprodukował na wewnętrznej wkładce. Okładkę płyty stanowi barwna reprodukcja detalu z kręgu sztuki Indian z rejonu Seattle. Plastyczną "oprawę" uzupełniają dwie fotografie : jedna z Anią i jej "dużą" gitarą na korytarzu radia w Kalifornii oraz druga, gdzie jesteśmy razem podczas koncertu... we Wrocławiu (po powrocie z USA). Ważną częścią naszej trasy stała się płyta "Mirrors" wydana po powrocie i nagrana częściowo w podróży. Trasa jest udokumentowana także na video i doczeka się zmontowania i wydania...kiedyś?

PIEŚNI SZAMANEK z BURIACJI

2008-12-21T13:33:00.000-08:00

To niezwykła płyta! Ma zaledwie 21 minut a jest jedną z moich ulubionych. Dźwiękowo to zapis obrzędu kobiecego jaki wykonały starsze panie z Buriacji... w Zakopanem. Śpiewy odbyły się w Galerii Sztuki im. Włodzimierza i Jerzego Kulczyckich w Zakopanem, pod koniec sierpnia 1994 roku. Szamanki były częścią większej artystycznej delegacji na Festiwal Ziem Górskich ale w Galerii zaśpiewały niejako "poza konkursem", pewnie z wdzięczności za miłe przyjęcie ale także dlatego, że w zbiorach panów Kulczyckich dominują fantastyczne kobierce, tkaniny i dywany z Azji Środkowej. To trochę tak jak z Muzeum "manggha" w Krakowie, gdzie znajdują się japońskie zbiory polskiego szlachcica, a głównie unikalne (także dla Japończyków) drzeworyty. Wzory na dywanach można czytać (o ile się oczywiście potrafi?!) jak rysunki Aborygenów, rytualne malowidła z Tybetu lub mandale usypane z różnobarwnego piasku. Kto wie, co zobaczyły w Galerii kobiety z Azji?

Kiedy Buriatki zabrały się do roboty, kustoszka Galerii wcisnęła (na szczęście !) przycisk "REC" w przenośnym magnetofonie i dzięki temu wszyscy możemy spotkać się z szamankami z rejonu Bajkału.

A skąd nagranie wzięło się w naszej serii? To też dość niezwykła opowieść. Po ekscytującym występie szamanek Pani Urszula poczuła, że muzyka znowu powinna zagościć w Galerii i zaprosiła nas, aby podczas okresowego eksponowania dywanów ze zbiorów Kulczyckich, zagrać koncert. No i koncert się odbył, pewna starsza dama zaskoczyła zebranych recytacją Koranu i pośród tych emocji pokazano nam kasetę z nagraniem gości z Buriacji .Sporo napracowałem się w studiu aby z taśmy wydobyć wszystko co się da - ale było warto.

Płyta nosi numer 010 i wyprodukowaliśmy ją w 2006 roku ale jest nieco poprawioną wersją kasety z serii FLY Music, którą prowadziliśmy w "poprzednim wcieleniu".

Jak pisze profesor Andrzej Szyjewski w książce "Szamanizm" (WAM, Kraków 2005) : ..."Podstawą działalności szamana jest tworzenie odpowiednich i powtarzalnych aktów komunikacji skierowanej ku światu duchowemu". Rytuał szamański ma kilka faz i odpowiadają one etapom wchodzenia w trans. To co znajdziecie na płycie to -według mnie -rytuał oczyszczania miejsca ze złych wpływów i wejście w transowe śpiewy.

A z szamanizmem mamy ciągle kłopoty. W mojej opinii to kłopoty z europejską tożsamością i szybko się nie skończą. W XVII wieku biskupi chrześcijańscy określali Finów szanujących miejscową tradycję zbliżoną do "klasycznego" szamanizmu syberyjskiego jako : " barbarzyńców", "psów i wieprzy" i "szalone bestie"...W tym samym wieku nazywali tradycyjne praktyki Finów jako : ..."sprośne ostatki pogańskiego bałwochwalstwa i czarostwa..."(Mitologia Fińska, PIW 1979). Paleolityczne malarstwo w słynnych jaskiniach Lascaux we Francji przypomina niektórym " ..."katedrę z nawą główną i nawami bocznymi..." a nie ..."wypełnioną dymem norę maga lub czarodzieja" (cytat za tekstem Thomasa A. Dowsona w : Sztuka naskalna i szamanizm Azji Środkowej" Wyd. A kademickie Dialog, Warszawa 1999). Jak pisze ten sam autor :..." Nie dziwi zatem, że stereotypowy wizerunek szamanów i ich aspołecznych i antykulturowych narkotycznych praktyk pasuje doskonale do ludów Azji, Afryki i obu Ameryk, lecz przecież nie do ludów prehistorycznej Europy". Tak więc neoszamanizm ma szansę o ile zwalczy "dzięcięcą chorobę" egzotyczności w kulturze owocującą klubowymi "nocami szamanów"...

To co - posłuchamy "szalonych bestii" ?!?

AUSTRALIA według Marka Tomalika

2008-12-21T12:59:00.000-08:00

Oryginalny tytuł płyty brzmi : " Marek Tomalik. Dźwiękowy notes z podróży po Australii" i jest to wybór fragmentów nagrań Marka Tomalika (podróżnika, dziennikarza, długoletniego promotora zespołu Ankh) z jego wyprawy samochodowej "Śladami Strzeleckiego"/ Strzelecki Traces Expedition 2004. Ekipa zapakowana w -bardziej i mniej dziwne- samochody terenowe, próbuje dotrzeć do Góry Strzeleckiego. Podróżowanie po Australii nie jest łatwe a Góra Strzeleckiego wymyka się zdobywcom...
Na płytę składają się trzy fragmenty zapisów dynamicznych rozmów, jakie w czasie jazdy toczyły się z pomocą radiotelefonów, pomiędzy uczestnikami wyprawy oraz dwa nagrania terenowe odgłosów przyrody (ptaki !) Australii. Wyprawa odbyła się jesienią 2004 roku, a półgodzinną płytę wydaliśmy w 2005 roku. Na okładce i wkładce do koperty z płytą znajduje się 6 fotografii z wyprawy siedmiu podróżników i amatorów bezdroży. Więcej znajdziecie na www.australia-przygoda.com

To dość nietypowa płyta w katalogu Flagi Świata ale szanujemy autorskie podejście Marka i Jego koncepcję zwiedzania świata.

MOFETA

2008-12-21T03:02:00.000-08:00

Pełny tytuł tego wydawnictwa brzmi : "Dźwięki z głębi Ziemi - muzyka mofety w Złockiem k/Muszyny".

Co to mofeta? -miejsce uchodzenia dwutlenku węgla z głębokich warstw geologicznych. Dwutlenek węgla to gaz nieco cięższy od powietrza, trujący dla człowieka i niebezpieczny, bo bezbarwny i bez zapachu. W naturze wydostaje się przez całe kilometry naszej litosfery, szczelinami skalnymi i najczęściej na końcu łączy się z ujściami wody wzbogacając źródła pękającymi banieczkami i srebrnymi "bąblami". Czasem mamy do czynienia z tzw. suchą ekshalacją dwutlenku węgla czyli zjawiskiem wydobywania się gazu bez pośrednictwa wody. Największa mofeta w polskich Karpatach, będąca zespołem kilku ujść wodnych i suchej ekshalacji gazu, znajduje się na granicy miejscowości Jastrzębik i Złockie ponad Muszyną.
Jeszcze kilka lat temu była to zaśmiecona i porośnięta krzakami "paryja" (to małopolskie określenie na wąwóz utworzony przez niewielki ciek wodny) ale dzisiaj stanowi zagospodarowaną i udostępnioną dla zwiedzających atrakcję geologiczną Gminy Muszyna. Najciekawsze jednak pozostawiam na koniec... każde ujście gazu ma inne brzmienie, a przy wnikliwszym przysłuchiwaniu się odkryć można pewną periodyczność dźwięków i ich głośności. Bulgotanie i odgłos pekających banieczek gazu oraz odgłosy wydobywania się na powierzchnię ziemi kolejnych porcji dwutlenku węgla robią wrażenie, największe tam na miejscu, wystarczy na chwilę posłuchać "gadania" mofety, dochodzącego z kilku różnych miejsc! To naturalny "ambient" o brzmieniu wypracowywanym przez awangardę nowych brzmień w pocie czoła! Przy opracowywaniu opisów stanowiska geologicznego jakim jest dla fachowców mofeta, nadano nazwy kilku ujściom gazu i wykorzystano przy tym skojarzenia dźwiękowe. Mamy więc : źródło "Bulgotka" i "Dychawka", oraz nazwane od charakteru miejsca ujście CO2 :"Zatopione". Wraz z Mirkiem Badurą, wybraliśmy się w październiku 2005 roku na miejsce, aby zanotować cyfrowo te niezwykłe odgłosy. Tak powstała jedna z najciekawszych naszych "Flagowych" płyt o numerze katalogowym 008, wydana jeszcze tego samego - 2005 roku.
Interesujące są dalsze losy tego wydawnictwa. Czując potencjał promocyjny i niezwykłość zapisu dźwięków mofety, zaproponowałem stworzenie z nagrań unikalnego elementu promocji regionu. Dla wytłumaczenia się z kontekstu tej propozycji opisałem wyczerpująco ideę w lokalnym (ale bardzo dobrze wydawanym) "Almanachu Muszyny" (rocznik 2006) i wysłałem próbki do firmy zajmującej się butelkowaniem miejscowej wody... I... NIC! Od załamania nerwowego (traktujcie ten zwrot żartobliwie, bo takie sytuacje przerabiałem już wielokrotnie i posiadam antyciała pozwalające przetrwać...) uratowała mnie krakowska AGH i międzynarodowa konferencja fizjogeograficzna... Naukowcy z całego świata (także z Polski) byli mofetą i płytą niezwykle zainteresowani i leży ona (płyta) na niejednym stole.
Jest jeszcze jeden ciekawy aspekt mofety - odkłada się tam tzw. rudawka, mieszanina glinek i związków żelaza, która jest substancją wyjściową do wytworzenia się naturalnej ochry. Ochra to jeden z najstarszych barwników na świecie. W obiegowej kulturze, ochra kojarzy się ze sztuką Aborygenów i malowidłami naskalnymi. Obecność ochry o pięknym, rudo-brązowym kolorze w okolicach Muszyny, wydała mi się bardzo interesująca. Wiele osób kiwało z powątpiewaniem głowami (kiwanie takie nic nie kosztuje, a sprawia wrażenie głębokiego namysłu i mądrości) i dlatego sprawę drążyłem dalej. Napotkałem w katalogu pewnej niemieckiej firmy, handlującej naturalnymi pigmentami, na produkt o nazwie : ochra karpacka, a jako miejsce pochodzenia podano tam...Polskę! Pobiegłem zaraz do specjalistycznego (he,he,he...) sklepu z naturalnymi pigmentami na krakowskim Kazimierzu i tam zniecierpliwiony Pan (typ : wiem-wszystko-najlepiej-prostaczku) wyjaśnił mi łaskawie, że nie ma takiego pigmentu, a ochra bierze się z pieca hutniczego... Oj nasi specjaliści! Tak więc badania zakończyłem konstatacją, że Polacy malują ochrą z pieca hutniczego (czyli imitacją ochry naturalnej), a na tzw. Zachodzie mogą sobie kupić ochrę karpacką z Polski. Pozostaje otwartym pytanie (dla pana z opisywanego sklepu) z jakich to pieców hutniczych wydobywali ochrę Aborygeni tysiące lat temu?

No cóż, ja maluje piękną ochrą karpacką i jest mi obojętne, że moim współziomkom jest to obojętne... Chciałbym tylko, aby ktoś kiedyś sobie przypomniał te informacje i podane na tacy przez World Flag Records produkty regionalne. Bo kiedyś zostaną one "odkryte" w toku ewolucji społeczności lokalnych.

Bogdan Kiwak pięknie opracował plastycznie płytę, wykorzystując fotografie wykonane przez Bognę Badurę i siebie. Niestety, w chwili kiedy piszę o naszym wydawnictwie, nie ma już "Dychawki"... zniknęła za sprawą zniszczeń, które dotykają periodycznie cały obiekt pomnika przyrody "Mofeta w Złockiem k/Muszyny" za sprawą wrednego charakteru kilku żałosnych ludzi. Kilka tygodni temu nasłuchując uważnie odnalazłem jej inne usytuowanie ale podczas późniejszych odwiedzin tego miejsca przez Mirka Badurę sucha ekshalacja w tym miejscu nie była słyszalna. Mamy "rękę na pulsie" karpackiej mofety i znowu kiedyś uzupełnimy bank nagrań o westchnienia i oddechy z wnętrza Ziemi... W studiu próbki dźwięków mofety wykorzystaliśmy na naszych regularnych płytach : "Mirrors" (www.vivo.pl) oraz w stanie naturalnym i przetworzonym w interesujące "drony" i środowiska dźwiękowe, także w innych nagraniach i wydawnictwach, np. na "Cyber Totem" i na dvd pt. "Kompromis".

KORSYKA

2008-12-20T08:53:00.000-08:00

Kiedy wczesnym rankiem z mgieł wyłaniał się port w Basti na Korsyce, zrozumieliśmy, że to nie sen i naprawdę za chwilę posmakujemy tej wyspy na granicy światów. Wszystkie następne dni były fascynujące i to z kilku powodów. Po pierwsze pracowaliśmy w bardzo interesującym zespole artystów, złożonym z Francuzów, Korsykanów, Austriaków, Kanadyjczyka, Polaków. Byliśmy muzyczną częścią ekipy Teatru Łaźnia Nowa, pod wodzą jego reżysera i dyrektora, Bartka Szydłowskiego. Ale w naszej ekipie była także Alicja, doskonała i bardzo miła aktorka Teatru Starego oraz Kuba, aktor, muzyk i malownicza postać krakowskiego undergroundu. Polski team uzupełniała pewna młoda dama. Już ten zbiór osobowości dostarczał niezapomnianych doznań i doświadczeń!

Zamieszkaliśmy w kamiennej wiosce - St. Antonino, na szczycie sporej góry z widokiem na pocztówkowy błękit Morza Śródziemnego... Nasza praca nie była łatwa gdyż troje reżyserów (Kanadyjczyk, Austriaczka i Polak) w pocie czoła (w przenośni ale i dosłownie - bo czerwcowe upały każdego dnia przynosiły temperatury ok. 35 stopni C) pracowało nad plenerowym spektaklem. Od rana do wieczora biegaliśmy z instrumentami (fujara pasterska, didjeridu, harmonium, gongi itd.) w pełnym słońcu i graliśmy w kilku zmieniających się częściach spektaklu, raz na dachu, drugi raz na schodach kościółka a innym razem na urwistej ścianie skalnej. Ale były też wyprawy na plażę, piękne wejście wysoko w góry i trasa trekkingowa w pigułce. Odwiedziliśmy też kilka miejscowości i wspaniałe muzeum kultury i historii Korsyki.

W naszym zespole znalazła się Anna Pellegrini. W projekcie zajmowała się filmową animacją ale szybko odkryliśmy, że gra tradycyjną muzykę korsykańską i dobrze zna się na miejscowych instrumentach muzycznych. Kilka z nich zaprezentowała i mogłem spróbować swych sił w grze na nich. Kamienna wieś i nasze mieszkanie, po części wykute w skale (nie mieszkaliśmy w hotelu ale w mieszkaniach przekazanych nam na czas projektu ) to osobny rozdział naszej wyspiarskiej przygody. W mieszkaniu było wiele tradycyjnych przedmiotów ale moją uwagę przykuły dwa z nich : wielkie konchy, na Korsyce to sygnałowy instrument pasterski oraz wielkie rogi dzikiej, górskiej kozy - imuwrini! Wieczór przynosił ulgę (zaledwie 25 stopni...) i mogliśmy obserwować tradycyjne korsykańskie śpiewy i kulturę wina oraz... wspaniałego jedzenia. Nawet nie zaczynam tego opisywać, może kiedyś znajdę czas i skończę "Drugie ucho yaka - od Jokkmokk do Mt. Shasta", bo tak by się ta książka musiała nazywać?!

Dużo filmowałem, sporo nagrywaliśmy i po powrocie udało się w studiu przygotować ciekawą płytę. Zawiera 18 części i ma blisko 36 minut. Pierwsze 9 części to solowe improwizacje na fujarę pasterską lub / i głos. Nie mogliśmy nie zauważyć wspaniałej akustyki starego miejscowego kościółka pod wezwaniem Anny od Pasterzy (!) i odbyliśmy tam kilka porannych sesji. Porannych dlatego, że tylko bardzo wcześnie rano był wokół kościoła spokój i temperatura pozwalała na dodatkowy wysiłek. Dzięki tym wyprawom miejscowi zaczęli mówić nam "dzień dobry" i poczuliśmy pewną dozę sympatii i zainteresowania, co na Korsyce nie jest normą wobec tysięcy turystów zaglądających w każdy kąt i nachalnie fotografujących wszystko i wszędzie. Część 10-siatą tworzy fragment rejestracji nocnego pojedynku śpiewaczego z miejscowej knajpy. Chcieliśmy autentycznego pojedynku, a nie wakacyjnego popisu dla turystów i mimo, że wcale nie jest łatwo takie śpiewy usłyszeć - udało się! Ostatnie 8 części to prezentacja korsykańskich instrumentów dętych : cialamella, pirula, pivana, koncha i różne wersje pivana czyli fletów wykonanych z rogów kozich.

Nasza KORSYKA (nagrana i wydana w 2005 roku) jest więc zapisem interesującym dla badaczy tradycyjnych instrumentów muzycznych i muzyki ale także dla ceniących improwizację w niezwykłych warunkach akustycznych i psychicznych : krajobraz Korsyki wyzwalał w nas nieznane dotąd obszary wyobraźni i pozostaje jednym z najbardziej inspirujących. Wydawnictwo uzupełnia kilka moich fotografii : kościółek w St.Antonino, Anna Pellegrini prezentująca cow pivana, Anna Nacher w kamiennej wiosce i ja grający na korsykańskiej trąbce sygnałowej (koncha) ... na Korsyce oraz na fujarze pasterskiej ...w Karpatach. Fotografia na okładce mówi wiele o miejscu naszej pracy.

O wyprawie na Korsykę napisałem tekst do Pisma Folkowego i szykujemy się do zmontowania filmu z wielu godzin rejestracji.

MONASTER RILSKI Bułgaria

2008-12-17T10:47:00.000-08:00

Bułgaria jest dla nas fascynującym krajem i z wielką przyjemnością odwiedzamy ją od wielu lat. Dylemat : góry czy morze ? rozwiązujemy ostatnio na rzecz gór. A gór w Bułgarii jest dużo.... od Starej Planiny (czyli Bałkanu) poczynając, a na Strandży - pod granicą turecką - kończąc. Pomiędzy nimi są góry Riła, Piryn i Rodopy...i wiele innych, mniejszych pasm. W Bułgarii znajduje się Musała, najwyższy szczyt Półwyspu Bałkańskiego (ma blisko 2.925 m n.p.m.) leżący w Rile oraz zbudowany z białego marmuru, święty szczyt Pirynu - Wihren (2914 m n.p.m.), zwany też Tronem Peruna, który już podziwiałem trzykrotnie. Rodopy i niezwykły Piryn odnajdujemy w mitologi greckiej jako tło historii Orfeusza i opowieści o "Górach Białych" (od lśniącego w słońcu białego marmuru). Dla muzyków jest to kraj niezwykle interesujący, łączy wiele wpływów : azjatyckie korzenie Bułgarów (z racji pochodzenia i kilkuset letniej dominacji tureckiej) z mocnym elementem słowiańskim, pochodzącym z czasów kiedy to Słowianie (tak, tak!) podbijali nawet wyspy Grecji. Bardzo ciekawe są w Bułagarii dzieje pustelników i założycieli klasztorów. Przybywali na te tereny (nie wiadomo skąd?) i zakładali pustelnie. Tak było w przypadku Jana z Riły (Iwan Rylski), mnicha eremity i patrona Bułgarii. Osiedlił się w jaskini na zboczu masywu Maljovicy ( 2 729 m n.p.m.) i przeżył tam swoje życie w ascezie i medytacji. Jaskinia ma dość spore wejście i wznosi się stromo ku lokalnemu grzbietowi, rodzajem komina czyli wąskiego i stromego wyjścia w górnej części korytarza. Otwór wyjściowy jest tak wąski, że do próby przejścia należy zdjąć plecak. Około sto metrów od jaskini znaleźć można mocne źródło chłodnej wody, a ponad nim znajduje się zadziwiająca skała w kształcie wielkiego fotela. Na skale tej medytował w samotności późniejszy święty. Miejsce to znajduje się około 4-5 km od najsłynniejszego klasztoru Bułgarii - Rilskiego i wiele osób nawet o nim nie słyszała. Klasztor został założony w 100 lat po śmierci Jana eremity na pamiątkę jego niezwykłego życia. Jan pozostawił po sobie coś na kształt ideowego testamentu, który zaczyna się zupełnie tak samo jak podobny w charakterze tekst przypisywany innemu eremicie i świętemu, w innych górach - Milarepie. Początek w jednym i drugim przypadku jest taki : Żyłem tu sam pod osłoną nieba, Ziemia była moim schronieniem a otaczały mnie dzikie zwierzęta.... Pierwsza moja wizyta w Klasztorze Rilskim pozostała na zawsze w mojej pamięci gdyż trafiłem bez przygotowania i właściwie przypadkowo (?) na ranne obrzędy z użyciem akustycznych desek, metalowych sztab i dzwonów oraz niezwykłego śpiewu. Wrażenie wyniesione z tej wizyty wielokrotnie powracało do mnie w Himalajach podczas wizyt w tamtejszych klasztorach. Po latach udało mi się zarejestrować na video obchodzenie cerkwi na podworcu Klasztoru z akustyczną deską, a Ania nagrała ten rytuał. Udało sie nam także zarejestrować śpiewy we wnętrzu klasztoru podczas największego święta tego klasztoru, które obchodzi się każdego roku we wrześniu. To był wrzesień 2004 roku i święto uświetnił swym udziałem Patryjarcha Maksym. Z tych materiałów zestawiliśmy ok. 40 minut śpiewu mnichów oraz ok. 3 minut z rytualnego obchodzenia cerkwi z ręczną deską-gongiem. Drewniane kłody i metalowe sztaby podwieszane oraz ręczne deski liturgiczne znajdowaliśmy także w Grecji (Meteory) i klasztorach na terenie Rumunii. Znane są światu raczej ... z buddyjskich klasztorów i sal medytacji z Chin, Korei i Japonii jako -chan- czyli dzwon. Skąd się wzięły w monastycznym chrześcijaństwie wschodnim ? Płyta jest cenna gdyż obecnie nagrywanie, filmowanie i fotografowanie nie jest możliwe bez specjalnego zezwolenia. Do oprawy plastycznej wydawnictwa Bogdan Kiwak wykorzystał nasze fotografie : mnichów na klasztornym podworcu, widoki klasztoru, motyw z jednej ze ścian klasztoru oraz wizerunek Jana z Riły i fotkę Ani i mnie na szczycie Vihrena. Płyta ma numer katalogowy : 006 i ukazała się w 2005 roku.

W 2008 roku udało się nam wyprodukować kilkunastominutową relację z wizyty w Klasztorze Rilskim oraz relację filmową z późniejszej o tydzień wizyty w klasztorze Rożeńskim (u stóp Pirynu, w pobliżu Melnika). Udało się nam tam zarejestrować poświęcenie wielkiej ikony Matki Boskiej (wynoszonej raz w roku na zewnątrz cerkwi!) oraz sceny z rytualnego dzielenia się chlebem i winem we wnętrzu cerkwi. Jest to relacja cenna od strony etnobotanicznej ale także muzycznej. Film w najbliższym czasie obublikujemy we fragmentach w sieci i jako osobne wydawnictwo dvd.

Vlastislav Matousek & Projekt Karpaty Magiczne

2008-12-12T07:21:00.000-08:00

To piąta i bardzo ważna płyta w serii WFR. Opublikowaliśmy ją w 2005 roku i należy do najdłuższych wydanych dotąd...ma 60' 36 minuty! Zawiera obszerne fragmenty wspólnego koncertu KM i czeskiego wirtuoza shakuhachi - Vlastislava Matouska jaki zagraliśmy 18.03.2005r. Shakuhachi (wymawia się : siakuhaci) to japoński flet bambusowy służący niegdyś wyłącznie do medytacji z dźwiękiem. Wyrób i skodyfikowana technika gry zastrzeżona była dla mnichów buddyjskich...którzy wywodzili się z samurajów. To długa i ciekawa historia, której zbadanie bardzo polecam. Flet obecnie należy do arystokracji instrumentów i jest niewielu ludzi, którzy grają na nim w tradycyjny sposób. Trudne zadęcie, wysoki koszt dobrego instrumentu i mała liczba nauczycieli rezydujących głównie w Japonii sprawiło, że flet ten nie stał się pupilkiem klubowej popkultury. Tradycyjna muzyka medytacyjna honkyoku na shakuhachi jest antytezą obecnego repertuaru radiowego. To postrach komercyjnych rozgłośni! Koncert był zatytułowany "Wspólna przestrzeń medytacji", odbył się z krakowskim Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej -manggha- (obecnie Muzeum -manggha-) i zgromadził wspaniałą publiczność. W niespełna dwa lata po pierwszym koncercie, 19 stycznia 2007 roku zagraliśmy w podobnym składzie tzw. "drugi koncert w -manggha-" pt. " Sabi, Wabi, Sibui" (to pochodzące z estetyki japońskiej określenia stanów psychicznych pomiędzy melancholią a smutkiem...) i zarejestrowaliśmy go podwójnie : ze stołu mikserskiego reżyserki sali koncertowej oraz bezpośrednio z sali (minidisc). Ze studyjnej kompilacji tych nagrań powstała płyta zatytułowana : "Sambucus & Ginko" (od łacińskich nazw bzu czarnego - Sambucus nigra i Miłorzębu chińskiego - Ginkgo biloba, który w Japonii sadzony jest przy świątyniach buddyjskich) i wydana wiosną w Anglii przez małą oficynę Reverb Worship (www.reverbworship.com).

"Pierwszy koncert" różni się zasadniczo od "drugiego koncertu w -manngha-"gdyż zawiera obok części zagranej wspólnie kilka tradycyjnych kompozycji na shakuhachi solo. Program wydany w Anglii (i zyskujący świetne recenzje poza naszym krajem !) obejmuje wyjątkowo mocne brzmienie Karpat Magicznych z udziałem Vlastislava Matouska i znajdziecie tam ostre improwizacje gitarowe na tle dronów z albumu Cyber Totem, całkowicie natchnione improwizacje wokalne Anny i ciekawą wersję utworu Fat Moon. Obydwie płyty są wydane w okładkach przygotowanych przez Bogdana Kiwaka, na których wykorzystał on tradycyjną, karpacką ikonografię solarną oraz zapis (tabulaturę) utworów medytacyjnych na flet shakuhachi. Zapis sporządza się z góry na dół i od prawej do lewej... Na opracowanie czekają materiały dvd z kilku koncertów z udziałem Vlastislava. Wyobraźcie sobie jak ubrany w czarne kimono, boso i w koszu tengai na głowie, grając na bambusowym flecie sunie powoli po zaśnieżonym chodniku przy ulicy Pijarskiej zmierzając do wypełnionego po brzegi kościoła ewangelickiego aby dać solowy koncert! Po tym "spacerze" Vlastislava, miejscowi menele przestali rzucać kamieniami w okna naszej galerii... Muzyka łagodzi obyczaje!

Euscorpius Carpathicus Concert

2008-12-07T08:02:00.000-08:00

Z każdym rokiem płyta nabiera wartości dla tych, którzy chociaż trochę orientują się w dziejach muzyki niezależnej w naszej części Europy. Ale aby uznać, że coś niecoś wiemy na ten temat musimy znać Wojcka Czerna i jego Obuh Records oraz pamiętać Jego analogowe studio pod Lublinem... W tym studiu nagraliśmy jeden z bardziej lubianych materiałów Karpat Magicznych pt. Euscorpius carpathicus (tytuł płyty to łacińska nazwa jedynego skorpiona, który występuje w Karpatach). Studio Wojcka było niezwykłe pod każdym względem : całkowicie analogowe, położone na wsi, duże i... trudne. Rejestracja na tzw. szerokiej taśmie bez możliwości poprawiania, podstawiania i uzupełniania jest trudna techniką wymagającą dużej sprawności od muzyków. Sesja w studiu Wojcka była fascynujaca gdyż studio było pełne wysmakowanych urządzeń pogłosowych, analogowych syntezatorów (w tym Moog'a !) i wielkich mikrofonów. Nagrywaliśmy w klasycznym składzie : Ania, ja i Tomek Radziuk na basie. Od początku planowaliśmy, że Wojcek dogra partie syntezatorowe i zmiksuje całość. Sesja i późniejsze prace poszły dobrze i w efekcie w OBUH Records wyszedł pięknie wydany album Euscorpis carpathicus (okładkę zaprojektował wg. mojego pomysłu Tomek Bereziński) oraz jego vinylowa wersja LP, z inną okładką. W tym okresie zagraliśmy kilka koncertów z udziałem Wojcka. Jednym z nich był niezwykły, bardzo kameralny i zupełnie magiczny w nastroju koncert w Lublinie. Zagraliśmy w składzie : Ania, ja i Wojcek. Wybrałem ok. 37 minut z nagrania jakie sam wykonałem na naszym małym magnetofonie DAT i w 2004 roku płytka pokazała się w ramach naszej serii WFR.

No i tu pewne zaskoczenie...to płyta, która ciągle umyka jakoś zainteresowanym ? A może wiedza o naszej scenie muzyki niezależnej to coś co ogranicza się do kilku osób?! A Wojcek pokazał, że jest przednim muzykiem i jego syntezatorowe granie okazało się bardzo interesujące. Dla tych, którzy mają/znają regularną płytę może być interesujące posłuchanie jak Wojcek improwizuje. Wszyscy, którzy z nami kiedykolwiek grali wiedzą, że dajemy każdemu wolną rękę....do bólu wolną! Tym razem było warto. Na okładce płyty Bogdan umieścił fotografię Karpat Magicznych w maskach i "szlaczki" z reprintu bardzo starej książki o Tybecie. Fotka była zrobiona w Galerii Stary Dom, nad nami wisiał gong, który jest teraz w rękach Jacka Bożka ... inne czasy.

San Francisco

2008-11-28T09:07:00.000-08:00

Płyta zawiera obszerne fragmenty (ok. 35 minut) koncertu w klubie "Bottom of the Hill" w San Francisco. To był oficjalny koniec naszej trasy w 2001 roku (chociaż zagraliśmy jeszcze jeden koncert w NYC przed wylotem z USA) i za sobą mieliśmy blisko 20 koncertów i podróż przez kontynent! W Los Angeles Darren Mock krzyczał do telefonu : oni nie są wcale zmęczeni, grają lepiej niż na początku trasy! A krzyczał do organizatora z klubu w San Francisco...

Koncert był oczywiście dla nas spełnieniem snów ale także okazał się bardzo bogaty w skutki, w sensie poznanych ludzi i dalszego ciągu tego spotkania.

Zapis koncertu z klubu na płycie jest uzupełniony remixem (ma ok. 8 minut) wykonanym kilka miesięcy później przez niejakiego Arthura z rhBand w Los Angeles (kto wie ten wie...czyli coś jak powiedzenie Ani z Galerii Zero w Berlinie : im dalej w las, tym dalej). Ten remix to jak skondensowany koncert i jest dla mnie bardzo cenny gdyż pokazuje co słyszeli w naszej muzyce Amerykanie. Ten i inne remixy wykonywane daleko i bez naszego udziału uczą na czym polega nasza "karpackość" i co jest tym "ethnocore"?!

San Francisco bardzo przypadło mi do gustu, Ania woli NYC, a ja SF... Zamieszkaliśmy w dzielnicy artystów Mission i odwiedzaliśmy przez kilka dni wiele miłych i ciekawych miejsc. Nasze emocje sięgały zenitu i przepełnienie wrażeniami można porównać jedynie do pierwszej wizyty w Indiach lub Nepalu. Przyjęcie naszego grania było naprawdę żywiołowe i bardzo przychylne. Witało się z nami wielu ludzi, których widzieliśmy pierwszy raz w życiu... ale oni znali nasze płyty! Cieszyli się, że przyjechaliśmy i zagramy "na żywo." Do takiego brzmienia już raczej nie wrócimy, było to mocne rockfolkowe granie z psychedelicznym brzmieniem i dzikością, która się tak bardzo podobała. Tomek z basem Kramera i Janek z tablami to była interesująca sekcja rytmiczna ale i świetni improwizatorzy. Ania grała na "dużej" gitarze o bardzo mocnym i niskim brzmieniu i jeszcze śpiewała "piosenki" ale swobodnie też wchodziła w szalone wokalizy. Gdybyśmy wtedy "wybrali wolność" dzisiaj bylibyśmy kapelą w stylu "japanis" (tak tytułuje się ten dział w sklepach muzycznych - ale nie są to empiki) i bez dopalaczy koncert nie byłby możliwy. Więc dobrze się stało, że wróciliśmy czyścić i rozpuszczać naszą złą karmę do tego trudnego kraju. Ale czasem lubię "puścić" sobie tą płytke i znowu na chwile wrócić do Bottom of the Hill.

Cała płyta ma ok. 43 minuty i zawiera 7 fragmentów koncertu oraz jeden długi remix wykonany z materiału nagranego na tym koncercie i podczas wcześniejszego koncertu w Los Angeles. Płyta ma numer katalogowy WFR 03 i została wydana w 2004 roku. Dokładny opis trasy koncertowej i okoliczności koncertu w San Francisco znajdziecie w naszej książce "Ucho Jaka" (zobaczcie na wcześniejszy wpis pt. Austin Jam). W 2006 roku wróciliśmy do San Francisco już tylko we dwoje i zagraliśmy koncert w innym klubie i w towarzystwie innego zespołu. Ale meksykańskie jedzenie było tak samo dobre i most tak samo magiczny...

Austin Jam

2008-11-25T02:21:00.000-08:00

To bardzo typowa dla naszej serii płyta ; niepowtarzalny domowy jam podczas trasy koncertowej w USA, 2001. W domu Erica i Vanessy Arn było jak u nas : wszędzie instrumenty muzyczne, płyty i sprzęt nagraniowy. Było zupełnie naturalne, że po wspaniałych teksańskich, wielkich i słodkich naleśnikach jakie serwowała Vanessa, zaczęliśmy grać. Nie ma istotniejszej "rozmowy" dla muzyków niż wspólne granie i słuchanie się nawzajem. Graliśmy w sporej grupie : Eric na gitarze, Vanessa na generatorach, Ania - wokalizy, Tomek Radziuk na basie elektrycznym, Janek Kubek na tabli i ja...na perkusji i fletach oraz mini klarnecie. Istnieje zapis video fragmentu tego jammu ale musi jeszcze poczekać na wydanie.

Grało się naprawdę dobrze i na płycie opublikowanej w 2004 roku znalazło się 5 fragmentów ( ok. 33 minut) z wielu zarejestrowanych godzin. Austin to miasto jednego z najstarszych i nawiększych festiwali w USA : SXSW. Zaproszenie nas na ten festiwal było jednym z elementów naszej pierwszej trasy po USA. Aż łezka się w oku kręci ...bo zaczęliśmy od koncertu w legendarnym klubie Knitting Factory w Nowym Jorku i dalej graliśmy aż do Kalifornii, aby zakończyć trasę koncertem w nowojorskim lofcie redakcji niezależnej gazety. Ale to były inne czasy - przed 11.09.2001 rokiem...

Bardzo dokładną relację z tej trasy opublikowaliśmy w naszej książce "Ucho Jaka" w rozdziale : Route 66 Almost - szlakiem amerykańskiego undergroundu. Nic się do tego opisu Ani nie da dodać, no może tyle, że grając z podstawą znanej i szanowanej w USA psychedelicznej kapeli "Primordial Undermind"... czyli Erikiem i Vanessą, nie wiedzieliśmy nic o tych koncertach jakie zagramy razem w Europie i o tym, że w górach Beskidu Sądeckiego Eric nagra z nami jedną z najbardziej interesujących sesji w naszej historii. Eric i Vanessa są dzisiaj naszymi przyjaciółmi i dlatego uważam naszą rozmowę muzyczną z "Austin Jam" za proroczą.

Na koniec jeszcze jedna dykteryjka... z niewielkiego fragmentu nagrań z Austin (energetyczny drive gitary basowej Tomka) plus dogrywka improwizacji w podwarszawskim mieszkaniu zaprzyjaźnionych muzyków z Ukrainy (La Plastic Mistification) otrzymaliśmy podstawę do naszej wersji utworu Brylewskiego (muzyka) i Magury (tekst) pt. "Mam dość" z repertuaru Brygady Kryzys... Ania wykrzyczała tekst o złodziejach i tym, że mamy dość ! przez megafon i kawałek poszedł na płytę z coverami Brygady pt. "Tribut to Kryzys". Dostaliśmy ostry "fire" od "prawdziwych" punkowców za szarganie świętości... Ale nam tak trudno się przykroić do gabarytów Muńka... Sorry, punkowcy z mazowieckiego szołbiznesu, sorry. Pretensji nie miał tylko... Magura i Robert, z którym pośmialiśmy się ostatnio (nie powiem z kogo...) przed naszymi koncertami na tzw. OFF Festival w Mysłowicach.

SLOVAKIA

2008-11-16T13:02:00.000-08:00

SLOVAKIA - Soundscapes, World Flag Records, 001, 2004

To pierwsza płytka z naszej serii CDR-ów, opracowywana w starym, dobrym systemie DIY ( zrób to sam). Andrzej Widota z The Band of Endless Noise usiadł i zrobił remixy naszych kilku utworów. Były to nagrania z płyty "ethnocore 2 :nytu" wydanej w 2001 roku przez Drunken Fish Records w Kaliforni i dystrybuowanej przez Revolvcr USA. Andrzej popełnił te remixy gdzieś około 2002 roku i przesłał nam je do posłuchania. W archiwum miałem także remixy z koncertowych wersji naszych utworów, które Darren Mock zarejestrował w Los Angeles i San Francisco podczas naszej trasy w 2001 roku. Remixy Andrzeja bardzo mnie zaintrygowały i zremiksowałem je z Olkiem Wilkiem w studiu w Krakowie. Wcześniej jeszcze zabawialiśmy się z Tomkiem Berezińskim w miksowanie naszych nagrań terenowych z podróży po Słowacji i na Węgry. Te podróże wtedy odbywaliśmy z Ania pociągami i rowerami. W tym czasie pisaliśmy też nasze przewodniki po Słowacji (powstały dwa) i naszą książkę pt. Ucho Jaka. Wpadłem na pomysł aby nagrania terenowe połączyć z remiksami Andrzeja i dodać do nich amerykańskie remiksy Darrena. Chodziło o to, że remiksy Andrzeja były bardzo krótkie - około 1-2 minut ale bardzo mi sie podobały...i zawsze lubiłem prace w studiu. W pewnym momencie pomyślałem, że nie będę się przejmował długością płyty i tym czy ktoś to wyda. Tak urodziła się nasza seria, nazwana z czasem World Flag Records. SLOVAKIA zawiera trochę ponad 33 minut muzyki, która ciągle jest ważna i obecna w naszych nagraniach. Bogdan Kiwak, doskonały fotografik miał ochotę zabrać się za plastyczny charakter naszych płyt i to zdecydowało, że powstało ich do roku 2008 ponad 20 tytułów. Nasi wydawcy jak to wydawcy, ograniczali limity płyt rozdawanych dla promocji lub wymienianych, czasem sprzedawanych za niezbyt wielkie pieniądze w trasach koncertowych. I tak seria interesujących CDR znalazła swoje miejsce w naszej działalności. Płyty te doskonale dokumentują naszą intensywną pracę i nikt tego nie zrobiłby lepiej niż my sami. Na płycie SLOVAKIA znalazła się także koncertowa wersja Lullaby for Rainbow Warriors i dzisiaj należy przypomnieć, że Rainbow Warrior to nazwa statku organizacji Greenpeace, który został zatopiony przez specsłużby Francji... Razem na płycie znajdziecie 7 utworów i posłuchanie ich zapewne jest dobrym ćwiczeniem na odkrywanie "karpackości" naszej muzyki - tak dalekiej od tej nieznośnej folkowej wersji. Na okładce są elementy graficzne zaczepnięte z mojej obsesji dokumentowania solarnych symboli w Karpatach (czasem nazywanych słoneczkami lub szarotkami!?) i odręcznych zapisków, które Bogdan zmienił w interesujące elementy okładki.

Na tej płycie przetestowaliśmy też sposób pakowania aby seria była poręczna, lekka i tania w produkcji. W decyzji pomogły nam płyty naszych przyjaciół ze Słowacji (znanych obecnie jako Longital) ale ile nerwów zjedliśmy przy poszukiwaniach zwykłych, białych kartonowych kopert...